Het mislukken van de onderhandelingen tussen Alcatel en Lucent is vooral een klap voor de Amerikaanse aanbieder. Ironisch genoeg is deze zelf verantwoordelijk voor het mislukken van de overname, omdat het concern tegen beter weten in de schijn van gelijkwaardigheid probeerde op te houden. Voor Alcatel is het misschien beter zo, omdat het eerst intern orde op zaken moet stellen.
Het lijkt een klassiek geval van zelfoverschatting en botsende ego’s. De voorgenomen fusie tussen telecomgiganten Alcatel en Lucent, waar de afgelopen tijd steeds meer details over naar buiten kwamen, was op het eerste gezicht een ideale stap in de noodzakelijke consolidatie van de telecommarkt. Er zaten echter verschillende addertjes onder het gras.
Het was bijvoorbeeld geen samengaan van gelijke partijen. Ondanks de vrijwel even grote marktkapitalisatie van de bedrijven – Alcatel is slechts een fractie meer waard dan zijn Amerikaanse collega — verkeerde Lucent duidelijk in een ondergeschikte positie. De financiële problemen waar die onderneming in terecht is gekomen hebben Alcatel in de positie van eisende partij gedrukt. Dit bedrijf deed een bod van 23 miljard dollar op Lucent, een bedrag dat door het ontbreken van de gebruikelijke premie op de beurswaarde aangeeft wie de regels bepaalt.
Stukgelopen
Door die ongelijke verhoudingen tussen Alcatel en Lucent zijn de onderhandelingen stukgelopen. Over die besprekingen zijn de laatste dagen steeds meer details bekend geworden, die er allemaal op wijzen dat Lucent zijn hand heeft overspeeld. Zo eiste het bedrijf evenveel zetels in de raad van bestuur van de gezamenlijke onderneming als Alcatel.
Bovendien lijkt de ambitie van Lucent-topman Henry Schacht hem parten te spelen. Volgens de Britse zakenkrant Financial Times heeft hij geprobeerd de toppositie te claimen van het gezamenlijke bedrijf, een constructie waar Alcatel-topman Serge Tchuruk zich niet in kon vinden. Onverrichter zake gingen beide ceo’s, hun positie als ceo veilig gesteld, uit elkaar.
De positie van Schacht is echter een stuk minder comfortabel dan die van Tchuruk. Lucent verkeert in grote moeilijkheden. De beurswaarde is ingestort van 280- tot dertig miljard dollar. De Amerikaanse aanbieder heeft vorig jaar zijn ceo aan de kant gezet, en onder de teruggekeerde topman Schacht begon een reorganisatie die tienduizend banen en 1,6 miljard dollar kost.
Richting
Dit wil niet zeggen dat Alcatel volledig uit de gevarenzone is. In een radicale reorganisatie is Serge Tchuruk erin geslaagd het bedrijf een duidelijke richting te geven als telecombedrijf. Maar de groeicijfers van de oorspronkelijk Franse aanbieder laten nog te wensen over. Beleggers en analisten reageerden daarom terughoudend toen de gesprekken tussen Lucent en Alcatel uitlekten, en waren opgelucht toen de fusie niet door bleek te gaan.
Peter Olofsen, telecom-analist bij Effectenbank Stroeve, is positief over het afketsen van de overeenkomst: "Op het eerste gezicht vulden beide partijen elkaar wel aan. Alcatel is in Europa goed vertegenwoordigd en Lucent in de Verenigde Staten. Alleen was de stand van zaken bij Lucent niet zo best. Ze hebben de markt gemist, zijn achtergebleven bij de concurrentie en hebben torenhoge schulden. Er moet intern nog het nodige gebeuren. Ook bij Alcatel speelt een interne reorganisatie. De fusie zou een risico met zich meebrengen, het zou teveel tegelijkertijd geweest zijn."
Alcatel kan nu zonder blok aan het been zijn reorganisatie voltooien. Lucent zal met andere partners moeten praten, maar met wie is de vraag. In ieder geval staat de glasvezeldivisie nog in de etalage. Alcatel is daarvan een potentiële koper. Als kopers voor het volledige bedrijf duiken nu de namen op van Cisco, Nortel en het Britse Marconi. Vooral voor de laatste zou Lucent een welkome aanvulling zijn.
