Bedreigde specialistensoorten; ECM overleeft!

Specialisten zijn mensen die steeds meer weten van steeds kleinere onderwerpen. Ook ecm-specialisten staan aan de vooravond van een ontwikkeling die ecm als vakgebied zal 'onbeduiden' of in ieder geval zal 'minder beduiden'.

Vroeger, toen internet iets nieuws was, kon je als html-expert je vrij bewegen richting de opdrachtgever. Je inventariseerde vragen van de klant en werkte die uit in een fraaie statische website. Toen databasepublishing om de hoek kwam kijken, had je als html-specialist twee keuzemogelijkheden. Of je ging je verder specialiseren en zorgde dat je écht goed in html werd (beter dan de rest) of je verbreedde je kennisgebied waardoor je als adviseur rondom databasepublishing met de klant om tafel kon. De komst van webcontent-management betekende opnieuw een keuzemoment, net als de komst van ecm. Of je werd (vanuit technisch perspectief) écht goed in wcm of document management (al naar gelang je achtergrond) of je verbreedde je kennis om als adviseur op ecm-gebied actief te worden.

Vanuit de ecm-wereld mag graag geschermd worden met cijfers over de hoeveelheid content binnen organisaties en hoe problematisch het beheer daarvan begint te worden. En daarnaast zijn we er vaak snel bij om toe te voegen dat maar liefst 85 procent van alle informatie binnen een organisatie ongestructureerd is, en daarmee dus onder de noemer content  valt.

En inderdaad, als mensheid worden we steeds beter in het regelen van toegang tot steeds meer informatie. Nu gaat het erop aankomen om onze grip op deze aanzwellende stroom informatie te herstellen.

De aanzwellende informatiestroom betreft echter niet alleen content. Ook het vakgebied business intelligence neemt een grote vlucht en  daarmee de hoeveelheid interpreteerbare data. Daarnaast lijkt concurrentie in het bedrijfsleven zich steeds meer te gaan afspelen rondom de vraag wie het slimste jongetje/meisje van de klas is. Oftewel, wie gaat er als organisatie het slimst om met de productiefactor informatie?

Ecm-specialisten (net als bi-specialisten) worden daarmee opnieuw voor de keuze gesteld. Ga ik me technisch verder specialiseren in mijn vakgebied en blijf ik daardoor mijn waarde houden als ondergelegen uitvoerder van een hoger plan of ga ik mijn kennis verbreden en zorgen dat ik zelf kan blijven adviseren op dat hogere plan?

Al sinds 2006 roepen Forrester en Gartner dat enterprise information management (eim) de samensmelting van vakgebieden als ecm, bi, search en wellicht usability en portals zal bewerkstelligen. Ik heb geen onderzoek gedaan naar de gemiddelde incubatietijd van een uitspraak van deze firma’s. Gezien de vele acquisities in de markt (platformleveranciers die zowel bi- als ecm-leveranciers opkopen) en de op volle toeren draaiende marketingmachine van Microsoft kan het niet heel lang meer duren voordat eim bewaarheid worden.

Maar hoe gaan we dat aanpakken? Ecm en bi zijn twee vakgebieden die vredig naast elkaar bestaan. Een goede dialoog tussen de beide specialisaties blijkt vooralsnog lastig. Jargon, technologieën en modelleermethoden lijken niet zomaar op elkaar aan te sluiten.

Gelukkig is er hoop. Onlangs gaf een groep studenten van het Institute for Information Engineering van de Hogeschool van Amsterdam hun eindpresentatie van een comaker-ship die ze bij VLC hebben doorlopen. Daarin hebben zij gezocht naar analysemethodieken en notatiewijzen die eim-adviseurs kunnen gebruiken om daarmee input te leveren voor de uitvoerders in tegelijkertijd de ecm- en de bi-kolom. Verspreid over de fasen 'businessanalyse' en 'functioneel ontwerp' hebben zij advies uitgebracht over de te hanteren analysemethodieken en de te hanteren notatietechnieken. Het opgeleverde model is een start voor het verder invullen en verfijnen van de aanbevelingen en biedt een fraaie houvast om deze start te gaan maken.

Kortom, het vergt wat tijd, maar ook een slimme ecm-consultant is op zijn/haar toekomst voorbereid.