De deconfiture van Intel

15-09-2006 00:00 | Door Fred van der Molen | Er zijn nog geen reacties op dit artikel | Permalink
Fred van der Molen

Intel heeft dan wel de snelste sofa ter wereld, maar bij de chipsproducent wordt volgens mij geen oog meer dicht gedaan. De afgelopen maanden werd er al flink in managementlagen geschrapt en werden divisies (Xscale, telecom) de deur uit gewerkt. En nu dan het bericht dat meer dan 10.

Intel heeft dan wel de snelste sofa ter wereld, maar bij de chipsproducent wordt volgens mij geen oog meer dicht gedaan. De afgelopen maanden werd er al flink in managementlagen geschrapt en werden divisies (Xscale, telecom) de deur uit gewerkt. En nu dan het bericht dat meer dan 10.000 banen worden geschrapt. Ondertussen zakte het marktaandeel van de voormalige monopolist in het tweede kwartaal naar een nieuw dieptepunt. Nagel aan de doodskist is natuurlijk AMD dat al een kwart van de lucratieve x86 servermarkt in handen heeft. Vier jaar geleden was de pc-servermarkt nog een Intel-monopolie. Nu levert AMD processoren aan alle belangrijke serverfabrikanten inclusief Dell.

Natuurlijk. Veel bedrijven zouden dolblij cijfer met de balans van Intel: het tweede kwartaal een winst van 885 miljoen op een omzet van 8 miljard dollar. Maar winst en omzet daalden wel flink.

Wat is daar in godsnaam misgegaan? Heeft men de lessen van voormalig topman Andy - only the paranoid survive - Grove te letterlijk genomen bij de selectie van het topmanagement. Had Intel niet beter in onafhankelijke strategen en superieure onderzoekers kunnen investeren dan snelle ADHD-jongens?

De meest cruciale fout is overigens nog in Groves tijd gemaakt: de keuze voor de 64-bit Itanium-chip. Grove zag kennelijk een ‘inflection point’ (lees zijn boek!) waar die niet was. Intel schond de in softwareland bijna heilige regel van de ‘neerwaartse compatibiliteit’: bestaande 32-bit toepassingen konden op Itanium slechts via een vertragende emulatiemodus draaien. De geschiedenis leert dat gebruikers niet van platformrevoluties houden. AMD heeft daar handig op ingespeeld. De Opteron-processor bood de juiste hybride 32/64 bit architectuur om breed inzetbare computersystemen te bouwen en een geleidelijk migratiepad aan te bieden. Vanaf 1994 heeft Intel vol ingezet op de 64bit chip. Deze blikvernauwing heeft er ongetwijfeld aan bijgedragen dat AMD een technologische voorsprong op het x86-platform opbouwde. Niet uit te sluiten valt natuurlijk dat er ook net iets slimmere koppen werken.

Intel is bezig met een technologische inhaalrace op alle bedreigde deelterreinen. De recente productintroducties van tweekernen-processoren voor servers, notebooks en bureaucomputers lijken een belangrijke mijlpaal in dit proces, maar AMD gaat niet meer weg. De pc-fabrikanten zijn maar wat blij een alternatief voor Intel te hebben. Weer een monopolist minder. Nu Microsoft nog, zal men bij HP, IBM en Dell denken.


Top 10 Reagerende members
  Aantal reacties
met 3+ sterren
Gemiddelde
waardering
Klik voor meer info1 154 6.4
Klik voor meer info2 120 6.7
Klik voor meer info3 109 6.4
Klik voor meer info4 79 6.6
Klik voor meer info5 53 6.1
Klik voor meer info6 49 6.3
Klik voor meer info7 47 6.5
Klik voor meer info8 43 6.1
Klik voor meer info9 43 6.0
Klik voor meer info10 40 6.3