Groningen test zakcomputers voor dienders

In Groningen loopt tot eind oktober een politieproef met een 'attenderingsservice'. Een aantal mannen en vrouwen in het blauw loopt rond met zakcomputertjes waarop actuele informatie staat. Zo zijn zij beter op de hoogte van de situatie in hun wijk. Landelijke invoering zou mooi zijn, maar kost veel geld.

Het was eventjes hot news, afgelopen april. 'Minister wil zakcomputer voor alle agenten', kopten de kranten, op basis van een ANP-bericht. Minister Hirsch Ballin van Justitie zou voorstander zijn van de invoering van een zakcomputer die agenten toegang geeft tot ‘alle politiegegevens'.

Verantwoordelijk minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken zei het plan 'zeer interessant' te vinden, maar nog wel een kopje koffie te willen drinken met Hirsch Ballin om de financiering te bespreken.

Het verhaal gaf al met al de indruk dat de zaak al bijna was beklonken, en dat de sterke arm der wet zowat klaar stond om gewapend met hun hippe machientjes uit te rukken. De realiteit is anders, al is het plan om surveillerende agenten op locatie via hun personal digital assistant (pda) van informatie te voorzien wel volop in ontwikkeling.

In de stad Groningen startte de regiopolitie in april een praktijkproef met een zogenaamde 'attenderingsservice'. Dit gebeurt in samenwerking met de Voorziening Tot Samenwerking Politie Nederland, de organisatie die verantwoordelijk is voor politiegerelateerde ict-voorzieningen.

Centrale servers

"De pda en onze centrale servers wisselen nu gegevens uit. Als een agent zich in de buurt van een pand bevindt, waar bijvoorbeeld iemand woont die nog een openstaande boete heeft uitstaan, wordt hij daarop geattendeerd: een pop-upbericht en een geluidssignaal, want hij loopt natuurlijk niet de hele tijd op het schermpje te kijken", aldus De Jonge.

Het gaat dus, zegt De Jonge, puur om raadplegen: "Het is niet bedoeld om bijvoorbeeld gegevens in te voeren van iemand die we aanhouden. Het doel van de attenderingsservice is dat de agent op straat beter geïnformeerd wordt en zijn werk beter kan doen, en dus de veiligheid op straat te verbeteren. Het houdt de agent  bovendien langer op straat, want hij hoeft minder vaak naar het bureau om zaken op te zoeken."

Cafébaas

"Ten tweede", vervolgt ze, "afspraken vanuit de dagelijkse briefing. Wat zijn de actuele zaken, waar moeten de agenten extra op letten? Ten derde, wat we noemen de ‘vrije attendering': de chef van dienst voert zelf bepaalde informatie in die hij belangrijk acht. En ten vierde: onherroepelijke vonnissen en boetes. Loopt een agent tegen zoiets aan, dan is het ofwel direct betalen, ofwel mee naar het bureau."

Bij dit laatste kan een ander snufje van de attenderingsservice van pas komen: dankzij gps ziet de agent niet alleen waar hij zelf is, maar ook waar in de buurt zijn collega's zich bevinden. Als er een gevaarlijke situatie dreigt, bijvoorbeeld iemand die steeds weigert een boete te betalen, dan kan het prettig zijn om te weten wie in de buurt is om samen de klus te klaren. Bij alle vier soorten informatie hoort een eigen geluidssignaal, voegt De Jonge toe.

Behoorlijke beslissing