Open source (on)zeker (2)

Met enige verbazing las ik de reactie van Rob Koelemans (Computable, 7 oktober 2005) op de kritiek van Mathijs Tielemans (Computable, 16 september 2005) op Koelemans eerdere schrijven.

In zijn reactie schetst hij daarin een praktijkvoorbeeld om uit te leggen hoe het zit met aansprakelijkheid, om de nadelen van oss (open source software) aan te tonen.
Als ik het verhaal goed begrijp, ziet het voorbeeld er als volgt uit: Koelemans heeft aan HBG op hun verzoek twintig computers met software geleverd. De geleverde computers werkten niet. Hij had geen enkele mogelijkheid om ze wel werkend te maken. Geen ongebruikelijk probleem als je met gesloten source software en drivers werkt. De klant pikt het verhaal, dat met veel gedoe over moederborden, kaarten en drivers uitlegt, dat het niet de schuld van Koelemans is niet en stapt naar de rechter. Ook de rechter wil niks horen over besturingssystemen, drivers en kaarten, en zegt: "U heeft systemen geleverd die niet werken, u moet maar zorgen dat ze wel werken." Een volkomen terechte uitspraak lijkt mij. Koelemans had tenslotte systemen geleverd en die systemen werkten niet.
In zijn verhaal noemt hij de 'ondeskundigheid van de rechter. Natuurlijk weet de rechter niks over de ingewanden van computersystemen,. De rechter spreekt recht en zo te zien deskundig. Voor computersystemen schakel je deskundigen in. Als dat niet het afgesproken resultaat oplevert, stap je desnoods naar de rechter. Die beoordeelt dan of het afgesproken resultaat geleverd is.
De link die Koelemans naar oss legt is onbegrijpelijk. Natuurlijk is het aansprakelijk stellen van toeleveranciers bij oss niet eenvoudiger dan bij gesloten software. Zijn voorbeeld toont tenslotte aan dat de aansprakelijkheid van zijn toeleveranciers van gesloten software totaal zonder waarde is. Koelemans heeft daarom zelfs niet eens geprobeerd zijn schade daar te verhalen.
De moraal van het verhaal van Koelemans is dus kennelijk: "Als je als integrator gebruik maakt van gesloten software, ben je de pineut als het fout gaat." Het grote verschil tussen oss en gesloten source software is dat je als integrator de mogelijkheid hebt om wel in te grijpen en om te zorgen dat het werkt. Daar ligt juist het grote voordeel. Als eindverantwoordelijke heb je de mogelijkheid om de zaken waar nodig te regelen. Bij twintig systemen zou dat ook best eens kunnen door de videokaarten te ruilen, bij tweeduizend systemen kan het beter zijn om naar de driver te kijken. De zekerheid die je bij gesloten source software hebt, is dat dat niet kan.

 
Chel van Gennip