Open- versus gesloten source

Het artikel 'Open source pubert' van mr. Alexander van der Wolk in de Computable van 10 juni 2005 pagina 12 is voor Rob Koelmans van MetaMIcro Automatisering aanleiding om te reageren. Hij vindt dat de auteur een belangrijks aspect over het hoofd ziet.

Bij de conclusie van Mr. Alexander van der Wolk, dat een closed-source licentie slechts schijnzekerheid biedt waar de os-licentie tot rechtsonzekerheid leidt, vergeet hij het belangrijkste aspect. Gesloten source garandeert een goede afbakening van aansprakelijkheden van verschillende partijen. Zodra ergens een modificatie heeft plaatsgevonden vervalt de aansprakelijkheid van de maker. Welke rechter zal het immers aandurven om te beoordelen of een modificatie relevant is geweest voor het niet goed functioneren van een geleverd product? De aansprakelijkheid vervalt dan wellicht geheel naar de leverancier, doch deze zal meestal niet in staat zijn die aansprakelijkheid te waarborgen.
Deze problematiek van aanpassen/verbeteren van andermans broncode kwadrateert bij het gecombineerd gebruik van producten (hetgeen altijd het geval is). Het is voor een maker vrijwel onmogelijk om alle overwegingen voor een bepaalde oplossingskeuze mee te geven. Deze zullen vaak buiten het product zelf gelegen zijn en zullen dus bij gebrek aan context niet doorgrond kunnen worden. Ook de illusie dat openbaarheid van broncode een vervanging kan zijn voor goede toereikende technische documentatie wordt door geen programmeur geloofd. Verder zijn er uitstekende manieren om aangepast gebruik van code van derden op andere manieren te bewerkstelligen. Deze brengen niet de hierboven genoemde bezwaren met zich mee en hebben bovendien nog een aantal specifieke voordelen (kijk maar eens in Visual Studio .Net).
Al met al geloof ik dat de os-beweging uitsluitend een marketing-hype is om voldoende momentum te genereren tegen het zogenaamde monopolie van Microsoft. Om diezelfde reden ontbreekt het argument van maximale synergie met bestaande investeringen (van Microsoft) van klanten en daarmee is het - met de onduidelijke aansprakelijkheid - de achilleshiel van de beweging (dat is nou net het verschil met Microsoft. Die doen het altijd slim, ongeacht van welke kant je het beziet). In SFU 3.5 lijkt Microsoft wel de 'value-for-money' van bestaande en nog te plegen investeringen in open source van haar klanten te maximaliseren. Hierdoor zullen ze vermoedelijk toch weer aan het langste eind trekken en alleen maar beter van de hele open source-beweging worden.

 
Rob Koelmans, MetaMIcro Automatisering