350 netbeheerders melden kabels niet online

Krap 35 procent van de 1100 gemeentelijke en commerciële netbeheerders meldt de locatie van hun electriteits-, coax-, glasvezelkabels, gas- en waterleidingen nog niet online bij het Kadaster. Dat is vanaf 1 juli 2010 wel verplicht via een webapplicatie. Beheerders die hun informatiesystemen niet digitaal ontsluiten, riskeren een boete. Dat zegt een woordvoerder van het Agentschap Telecom, dat toezicht houdt op de Wet Informatie-uitwisseling Ondergrondse Netwerken (WION).

Begin juli lag het percentage netbeheerders dat online informatie gaf over hun electriteitskabels, gas- en waterleidingen nog op twintig procent. Nu is dat aantal gestegen tot 'ruim 65 procent', zo meldt een woordvoerder van het Agentschap Telecom. De overige ruim 350 netbeheerders 'hebben dit inmiddels al wel in gang gezet, maar daarvan is de aansluiting nog niet geheel afgerond. Dit betekent dat nu ruim 91procent van alle beschikbare informatie digitaal wordt uitgewisseld.'

Beheerders die 'geen aanstalten maken om zich aan te sluiten', kunnen volgens de woordvoerder een dwangsom verwachten. 'Deze kan oplopen tot enkele tienduizenden euro's, afhankelijk van de grootte van het bedrijf.'

Service oriented architecture

Om de 40.000 leidingbreuken die in Nederland jaarlijks door graafwerk ontstaan te verminderen, moeten netbeheerders en 'grondroerders' vanaf 1 oktober 2008 de locatie van hun kabels en leidingen bij het Kadaster melden. Vanaf 1 juli 2010 moet dat ook online, via een aansluiting op Klic-online. Met een grondroerder wordt iedereen bedoeld die mechanische werkzaamheden in de grond wil verrichten. Dat kunnen bijvoorbeeld bouwmaatschappijen zijn die heipalen in de grond willen slaan, maar ook netbeheerders die andere kabels of leidingen willen trekken.

Het webportaal 'Mijn Kadaster', waartoe Klic-Online behoort, is gebaseerd op een service oriented architectuur. Het Kadaster nam voor deze nieuwe onlinedienst een aantal ict-componenten van het Kabels en Leidingen Centrum (Klic) over. Voor de integratie maakt het gebruik van SAP xi (Exchange Infrastructure), SAP's Netweavercomponent voor het uitwisselen van berichten. Ook werd een webapplicatie in Java geschreven om de services te integreren en naar het internet te brengen.