Mijn analyse: hiermee heeft Oracle een van de belangrijkste SOA 'pure players' uit de markt genomen. De meeste middleware componenten die nodig zijn voor het optuigen van een SOA-landschap had Oracle al in huis, maar de BEA-technologie loopt op verschillende vlakken voorop in de markt. We moeten dan denken aan Aqualogic, het product waarmee op SOA-basis snel samengestelde applicaties gemaakt kunnen worden. Oracle's poging in die richting (geheten Webcenter) zal daarmee waarschijnlijk vervangen worden. Daarnaast is er BEA's event management systeem dat event driven architecture (EDA, wat vaak als vervolgstap op SOA wordt gezien) kan bedienen, als een van de weinigen in de markt. Tenslotte is de real-time performance van de applicatieserver van BEA ongetwijfeld welkom.

De vraag is natuurlijk of Oracle BEA effectief kan opnemen in haar grote en deels overlappende verzameling oplossingen. Daar heeft Oracle echter een goede track record, onder andere met de eerdere overname van Collaxa dat naadloos is ingepast in Oracle bestaande SOA-oplossingen en nu als Oracle BPEL een zeer gewild product is voor SOA procesondersteuning. Het zal echter gauw een jaar of twee duren voordat de technologische naden bij deze grote overname voor klanten weggewerkt zijn.

Vanuit de software-markt gezien kan het belang van de overname niet genoeg benadrukt worden. De markt van SOA-middleware is de afgelopen jaren zeer competitief geworden en verdere groei zonder overnames in die markt was onwaarschijnlijk. Hiermee heeft Oracle alleen nog IBM als grote concurrent op het gebied van Java-gebaseerde SOA platformen tegenover zich. Kleinere spelers als TIBCO krijgen meer grote jongens tegenover zich. Maar vooral voor SAP is de toekomst onzekerder geworden. SAP's SOA-platform Netweaver is hiermee op verdere achterstand gezet en bovendien heeft Oracle door het omvangrijk gebruik van BEA's applicatieserver bij SAP-klanten een uitstekende ingang gekregen om niet alleen de middleware, maar ook de applicatie- en erp-markt van SAP te bedreigen.