Desktopvirtualisatie en de onwetendheid

Computable Expert

Anne Plancius

Solution Architect

Expert van Computable voor het topic Virtualisatie

Meer

Paul Maritz, ceo van VMware, stelt dat het nog tot 2010 of zelfs tot 2011 duurt voordat desktopvirtualisatie zijn potentie echt waarmaakt. Hij stelt dat er op dit moment enkel over gepraat wordt, maar dat het nog niet werkelijk geïmplementeerd wordt. Met deze constatering kan ik het niet anders dan eens zijn. We zien in de markt, zoals ook blijkt uit eerdere discussies over dit onderwerp, dat het een 'hot topic' is. Maar, een aantal uitzondering daar gelaten, we zien inderdaad weinig echte implementaties van een virtuele desktop.

Over de oorzaak van dit euvel verschil ik echter wel van mening met Paul Maritz. Ik geloof namelijk niet dat het zozeer gelegen is aan onwetendheid van de desktopbeheerder of het management of aan gebrek aan inzicht in de kosten.

Er is wat mij betreft een grote parallel met de verwachte snelheid van de implementatie van Windows 7. Men heeft een grote infrastructurele wijziging op de rol staan en wil deze mogelijk in combinatie met desktopvirtualisatie uitvoeren. IDC verwacht bijvoorbeeld dat eind 2010 de helft van alle business desktops Windows 7 als besturingssysteem zullen hebben. Mijns inziens is dit een van de oorzaken van de vertraging.

Daarnaast proef ik in de reacties, maar ook in het stuk van Paul Maritz, de aanname dat bedrijven wijzigingen in de infrastructuur enkel uitvoeren als er een valide return on investment (roi) is. Dit zou betekenen dat N. Carr toch gelijk heeft gekregen met zijn stuk 'IT doesn't matter'. Met ict kan je het verschil niet meer maken en dus is de belangrijkste drijfveer om wijzigingen in ict door te voeren het verlagen van kosten. En ook hier verschil ik dan van mening met Paul Maritz. Ik denk dat bedrijven namelijk naast de kosten ook nog willen kijken naar het verhogen van de beveiliging en het reduceren van de complexiteit.

Nu komt in het stuk nadrukkelijk naar voren dat desktopvirtualisatie de beveiliging kan vergroten. Maar of desktopvirtualisatie (zoals de fabrikanten het op dit moment propageren) ook werkelijk de complexiteit reduceert is de grote vraag. Wie ziet er dus iets over het hoofd? De beheerder of de leverancier?

De meeste leveranciers hebben de neiging te vergeten waarom bedrijven ook alweer (gevirtualiseerde) desktops hebben, namelijk om diensten te kunnen aanbieden aan eindgebruikers. Eindgebruikers gebruiken namelijk de desktop om de diensten van ict te consumeren en zo hun werk te doen. De leveranciers van desktopvirtualisatie kijken in deze volgorde naar de desktop:

- hardware
- virtualisatielaag
- besturingssysteem met gebruikersinstellingen
- virtualisatielaag
- applicatie (mogelijk met specifieke gebruikersinstellingen)
- eindgebruiker

En daar zit hem volgens mij de crux en de 'onwetendheid' van de  leveranciers. Het gaat namelijk zeker bij gebruikers niet om de techniek maar om de dienst. En zoals ISO 20000 ons leert, gaat het bij dienstverlening om een samenspraak tussen dienstverlener en klant, maar ook om mensen, processen en techniek. Dit betekent dat de insteek van leveranciers veranderen moet. We moeten naar de menselijke maat, het is de eindgebruiker die we moeten bedienen en dus zouden we mijns inziens in deze volgorde naar desktopvirtualisatie moeten kijken: 

- eindgebruiker
- eindgebruikersinstellingen
- applicatie
- virtualisatielaag
- besturingssysteem
- virtualisatielaag
- hardware

Als we dit doen, dan zorgen we ervoor dat de gebruiker centraal staat, waardoor de complexiteit in onze infrastructuur wordt gereduceerd. Dit heeft tot gevolg dat we sneller kunnen inspelen op veranderingen. Dit is volgens mij een echt positieve business case, waarbij een return on investment slechts een onderdeel is. Dus staat onwetendheid de adoptie van desktopvirtualisatie in de weg? Ja, dat denk ik zeker, maar dan niet alleen bij de beheerder. Ook bij de leveranciers van de oplossingen is nog wel wat werk aan de winkel.