Daar heb je hem weer, die schreeuwende marketingman met z'n digitalisering. Digitaal dit, digitaal dat, een beetje vermoeiend hoor. Iedereen roept al jaren dat het Nederlandse bedrijfsleven de stap moeten maken naar meer digitalisering. Digitale facturen, digitale loonstroken, digitale aanmaningen, digitale maandcijfers, digitale verlofbriefjes, digitaal dossier, de lijst van mogelijkheden in onze software wordt steeds langer en beter. Maar wanneer gaat bij het bedrijfsleven de knop om?
De overheid heeft grootse plannen, want zij ontvangt jaarlijks ongeveer 10 miljoen facturen, waarvan 2 miljoen gericht aan de Rijksoverheid. Het ministerie van Economische Zaken is in 2008 een project gestart om e-factureren aan de overheid te stimuleren. Bedrijven kunnen vanaf 1 januari 2011 hun facturen elektronisch indienen bij de Rijksoverheid. Het elektronisch versturen van rekeningen levert het bedrijfsleven een vermindering van administratieve lasten op die kan oplopen tot 8 miljoen euro per jaar. Op termijn kan de rijksoverheid 5,5 miljoen euro per jaar besparen. In 2014 wil de Rijksoverheid 80 procent van de facturen elektronisch ontvangen en verwerken. Ministeries worden verplicht om zich vanaf 1 januari 2011 aan te sluiten op Digipoort. Digipoort wordt daarmee het 'elektronische postkantoor' van de overheid voor e-facturen. Het UWV en hun leveranciers maken daar op dit moment al gebruik van. Voor e-facturen is een elektronische standaard vastgesteld die bedrijven moeten gebruiken bij het aanleveren van rekeningen.
Volgens de overheid zullen we er dus aan moeten geloven. Raar is dat iedereen die voor een ‘papieren' baas werkt thuis de situatie wel vaak op orde heeft. Bestelt via internet elektronica, muziek, films, kleding en misschien ook af en toe een maaltijd. Regelt bankzaken en belasting digitaal en leest op internet de krant en tijdschriften. Voor kinderen is dit helemaal de normaalste zaak van de wereld. Ik heb er eentje thuis zitten die via Google een kleurplaat zoekt en deze met het tekenprogramma Paint inkleurt. Toen ik haar vroeg waarom ze niet lekker een paar stiften pakte, keek ze me aan alsof ik van Mars kwam en zei ze dat ze die tekening dan natuurlijk niet op Hyves kon zetten en naar oma kon mailen. Kan je je voorstellen wat er gebeurt als onze kinderen straks gaan werken en een bedrijfsleven aantreffen vol met stapels papier?
Ik heb er al eerder over geschreven, maar ook dit jaar kreeg mijn werkgever weer een telefoontje van TNT Post. Wederom de vraag of het wel goed met ons ging, de portokosten waren van 22.000 euro naar 10.000 euro per maand gedaald. Je kunt naar ons antwoord raden met een jaarlijkse besparing van 144.000 euro. Of je het leuk vindt of niet, ik blijf je voorlopig nog even digitaal lastig vallen.
