Oud maar nog niet vervangen

21-12-2012 14:15 | Door Ewout Dekkinga | Lees meer artikelen over: Agile | Er zijn 23 reacties op dit artikel | Dit artikel heeft nog geen cijfer (te weinig beoordelingen) | Permalink
Computable Expert
Ewout Dekkinga
Ewout Dekkinga

IT Architect Unisys

Expert van Computable voor de topics: Datacenters, Cloud Computing en Systeembeheer

Meer

Het lijkt wel of we steeds proberen uit de lengte te halen wat er in de breedte gewoon niet altijd in zit. Zo proberen we applicaties die nimmer ontworpen waren voor virtualisatie en gedeeld resource gebruik toch in het keurslijf van standaardisatie te drukken met bijvoorbeeld Remote Desktop Services. En hiermee maken we van de eerdere correctieve ‘ctrl-alt-del’ gewoonte een preventieve door elke nacht servers te herstarten.

Nu is regelmatig herstarten van een server natuurlijk niet slecht, twintig jaar geleden moest ik dit ook al wekelijks doen voor de mainframe om zodoende de aangebrachte wijzigingen actief te maken. En nu veranderen dingen natuurlijk sneller dan ze vastgelegd worden maar mijn tablet herstart ik desondanks met een veel lagere frequentie, meestal als ik vergeten ben deze op te laden. Het is dus best een rare ‘Best Practice’ om servers te herstarten omdat er onopgeloste problemen met applicaties zijn.

Log-a-ritme

Zolang alleen naar functionele oplevering gekeken wordt en geen rekening gehouden wordt met overdraagbaarheid, efficiëntie en onderhoudbaarheid blijven we dus achter de feiten aanhollen.
Universele oplossingen blijven hierdoor knellen met het maatwerk dat er nodig is, waardoor relatief kleine veranderingen grote impact hebben op de gevoelswaarde van ict. Zo wordt met Agile software ontwikkeling nog onvoldoende gekeken naar aspecten die de mogelijkheden voor Root Cause Analysis in de keten verbeteren. Dat laten Coding Cowboys nog steeds over aan het implementatieniveau waardoor preventief herstarten een begrijpelijke ‘Best Practice’ wordt. En zoeken naar de bottleneck is er ook niet eenvoudiger op geworden met de dynamiek van virtualisatie en load balancing. Het heeft veel gelijkenis met het spel ‘Whack-a-mole’ omdat de nodige informatie in logfiles simpelweg ontbreekt.

Door ontbreken van gegevens over bezetting en belasting worden de verschillende lagen van de infrastructuur zoals netwerk, opslag en servers op basis van vuistregels gedimensioneerd. Maar met de zwaarte die aan de factoren gegeven wordt is hier geen sprake van een lineaire schaal waarmee gewogen wordt. Eerder een logaritmische omdat goedkoper, flexibeler en betrouwbaarder moeilijk tegen elkaar afgezet kunnen worden.

Lengte x breedte

 
Lagen van de architectuur zoals applicaties, servers, netwerk en opslag vormen samen dan wel een keten maar het beheer hiervan is dikwijls opgedeeld naar techniek. En dus kunnen we wel precies zien welke resources en hoe zwaar deze belast worden binnen de verschillende lagen maar niet door wie. En horizontaal schalen, door de server farm te vergroten zal een bottleneck in andere lagen natuurlijk niet oplossen. Zo wordt de end-to-end response, welke gewoon een optelsom van de prestaties van alle lagen in de infrastructuur is, nog steeds gemeten aan de bovenkant. Reactief dus via gebruikers die klagen over trage applicaties en hangende terminal servers bijvoorbeeld. En hoewel er geen gebrek is aan beheertools is het hierbij net als met de examens waar tachtig procent altijd gaat over dat ene boek dat je niet hebt gelezen. Gelukkig zijn deze steeds vaker multiple choice en wie gokt komt dus al een heel eind. 

Virtualisatie gecombineerd met load balancing geeft dus ook meerkeuze oplossingen waarbij we onmogelijkheden direct kunnen doen maar wonderen altijd wat langer blijven duren. Zo kunnen we problemen in applicaties isoleren met Virtuele Desktops (VDI) zodat geheugen lekken niet leiden tot verstoringen. Maar dit lost niet problemen in de andere lagen op en dus krijgen we weer nieuwe uitdagingen zoals ´boot storms´ als er herstart moet worden.

Oud-er(n)-dom

Hoewel hier geschetste problemen natuurlijk niet exclusief zijn voor gecentraliseerde desktop omgevingen zijn deze hier het sterkst herkenbaar. In aangeboden applicatie set zitten namelijk nog weleens erfenissen uit de tijd van Windows 95, oplossingen die ooit gemaakt zijn op basis van dezelfde principes als Agile software ontwikkeling. Gebruikers maakten met Pascal, Visual Basic en andere programmeertalen applicaties voor de eigen afdeling. En natuurlijk werd er niet gedacht aan overdraagbaarheid, rekening gehouden met multiprocessors, 64-bits adressering, gedeeld resource gebruik of alle andere technologische vernieuwingen. Dat deze generatiekloof voor problemen in de race om resources kan zorgen is ook niet nieuw. Het is eerder een telkens terugkerend probleem omdat techniek gewoon sneller veranderd dan de applicaties.

Met desktop virtualisatie kunnen we de levensduur van applicaties verlengen maar dus niet het geheugenbereik verbreden, de interne werking efficiënt verbeteren en keten beter afstemmen. Met het stapelen van oplossingen blijven we proberen uit de lengte halen wat er in de breedte gewoon niet in zit.
Deel dit artikel via LinkedIn
Deel dit artikel via Facebook
Deel dit artikel via Twitter

9 vacatures
Junior Innovator 3D Modelling

TNO , Delft

Software Architect

VNU Vacature Media , Amsterdam

Software engineer / Consultant

Inovita B.V. , Rotterdam

Software Engineer

BagDrop Systems BV , Schiphol

IOS/Android app developer

Technolution , Gouda