Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict nieuws van de afgelopen week. Met deze keer: Het Web 2.0 bestaat niet.
Het Web 2.0 bestaat niet
Wat is dat toch met dat Web 2.0? De vanzelfsprekendheid waarmee prominente ict-voormannen en journalisten de term gebruiken, blaast een marketingvondst bijkans op tot een werkelijk bestaande entiteit. Wat je noemt een zichzelf vervullende belofte. Neem Suns topman Jonathan Schwartz. Die liet kort geleden bij de introductie van nieuwe software weten dat Sun ’the dot in web 2.0′ wil worden. Toe maar. Maar hij is niet de enige. De kreet wordt de laatste maanden te pas en te onpas gebruikt. Zo vaak zelfs dat ik voor de zekerheid het hele internet nog maar eens heb afgestruind. En ik kan u met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid melden: web 2.0 bestaat niet.
De term werd bedacht door een creatieve uitgever die een conferentie onder deze noemer organiseerde. De term is sindsdien begonnen aan een wilde reis door de hypecurve. Maar het was en is niets anders dan marketingpraat. In feite wordt er al vanaf 1996 gepraat over een nieuwe generatie internet. Bij de introductie van Java had Sun er al de mond van vol. Een aantal jaren later riep het destijds onder vuur liggende HP onophoudelijk dat ze leidend wilde worden met software voor de ’tweede generatie internet’. Nooit meer van gehoord.
En nu dan Web 2.0. De slogan wordt gebruikt om de verschuiving naar een rijker, intelligenter web, een computerplatform met webapplicaties aan te geven. Maar ook om de nieuwe economische spurt in de branche – de tweede dotcom-boom – aan te duiden; en ook in relatie met peer-to-peer netwerken, blogs en wikipedia. Zo zijn er nog wel meer associaties met Web 2.0 die te maken hebben met óf de ontwikkeling van infrastructuur, óf de applicaties óf het gebruik van het internet.
Het is vanuit technologisch opzicht in ieder geval onzin juist dezer jaren een streep te trekken. Zeker, er verandert veel. Dat geldt echter al vanaf de introductie van de Mosaic-browser; internetjaren zijn tropenjaren. Van een duidelijk markeerpunt – zoals de introductie van de IBM-pc, Windows 3.0 of de iPod – is nu geen sprake. De technologische fundering van het world wide web is bij uitstek een organisch fenomeen. Het groeit en bloeit, vanaf de eerste website met statische tekstinformatie en de eerste hyperlinks tot waar we nu zijn. De volgende generatie internet is al vele malen aangekondigd door ict-ondernemingen. Ik zie één overeenkomst tussen die al die bedrijven die claimden daarin een prominente rol te gaan spelen: ze hebben in de periode daarvoor de boot gemist.
Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict-nieuws van de afgelopen week.
