Enkele maanden geleden kwamen de eerste berichten dat een groot aantal Thaise fabrieken, waar harddisken en harddiskonderdelen worden geproduceerd, door overstromingen was getroffen. Met deze eerste berichten kwamen ook de eerste inschattingen over de gevolgen. Een tekort aan productiecapaciteit heeft gevolgen voor het aanbod. De vraag blijft stijgen. Waar een tekort is, stijgt de prijs.
Verwacht werd dat voornamelijk de prijs van de harddisken voor de consumentenmarkt zou stijgen. De contracten met de hardware fabrikanten zouden ons ervoor behoeden dat de harddisken, die in de enterprise storage producten worden gebruikt, flink in prijs zouden gaan stijgen. Dit was verkeerd ingeschat. Wij kennen nu stijgingen van 30 tot 40 procent ten opzichte van het originele prijspeil.
Tot voor kort werd gerekend dat de opslagcapaciteit per anderhalf jaar ongeveer zou verdubbelen tegen een ongeveer gelijkblijvende prijs. Je kreeg dus meer voor dezelfde prijs. Deze redenering gaat nu niet meer op. Of het voor korte termijn is of dat dit effect langer na-ijlt zal nog moeten blijken.
Praktisch betekent dit dat de kostprijs van dataopslag een sterke stijging doormaakt. Hoe beheers je deze kosten op korte termijn? Het is bijna te eenvoudig om voor te stellen: gooi data weg! In alle organisaties waar wij onderzoeken hebben uitgevoerd, gaat de dataverzameling ver terug in tijd. Dit terwijl in de productiefase oude data weinig worden gebruikt. Als data voor de bedrijfsvoering geen waarde meer hebben, kunnen ze weg. In plaats van toegevoegde waarde worden deze gegevens ballast. Zelfs in organisaties waar wettelijke verplichtingen van toepassing zijn zoals ziekenhuizen. Daar wordt duidelijk aangegeven dat patiëntgerelateerde informatie moet worden bewaard. Een heldere definitie wat deze informatie dan is, ontbreekt veelal. Een praktische oplossing is dus om alles maar te bewaren. Alles maar bewaren is niet voorbehouden aan de zorg. Dit is herkenbaar voor bijna alle organisaties. Zelfs mijn eigen privé 'organisatie'. Weggooien kan altijd nog.
Verwijderen van data heeft een positief effect op de eerste variant van opslag: de daadwerkelijke opslag op disk. Het heeft ook een positief effect op de tweede variant van opslag: de borging van data. Minder data betekent minder back-up (in welke fysieke of virtuele vorm dan ook). Daarnaast is een derde effect: de hersteltijd neemt af. In geval van een calamiteit zijn er minder data te herstellen en te controleren.
Het weggooien van data is een fundamentele aanpak. Uiteraard zijn er tussenvormen. In steeds meer dataclassificaties merken wij dat de waarde van de data door de bedrijfsvoering anders wordt geclassificeerd dan door de it-organisatie. In veel gevallen kunnen beschermingsvormen van data worden aangepast. Een praktisch voorbeeld is de veel toegepaste replicatie van data. Als de bedrijfsvoering een hersteltijd accepteert waarbij een back-up voldoende is, kan de replicatie vervallen. Kenmerkend is dat bij replicatie van data er toch altijd een vorm van back-up wordt gemaakt . De ene replicatie (over twee locaties) beschermt tegen fysiek falen, de andere (back-up) tegen logisch falen. Het laten vervallen van een replica resulteert in 100 procent extra diskruimte. Dat is een directe winst in de infrastructuur. Op korte termijn betekent dit dat er geen uitbreiding, of beperkt, gedaan hoeft te worden. Dit scheelt dus aanschaf van de sterk in kosten gestegen harddisken. Een resultaat op korte termijn.
De boodschap in deze aanpak is dat het rationaliseren van dataopslag lonend is. Inzicht in dataopslag, afstemming met de bedrijfsvoering en inzicht in datagroei resulteren in een tactisch plan waarmee de stijgende opslagkosten goed kunnen worden beheerst. Het geeft een praktisch plan in plaats van een schatting. Het weten van de behoefte vanuit de bedrijfsvoering en het meten van de infrastructuur geven voeding voor het continu aanpassen van de gebruikte infrastructuur. Dit is geen korte termijn succes. Deze aanpak zorgt voor een succes dat langer na-ijlt. Een gedegen rationalisatie van dataopslag infrastructuur is geen verkeerde inschatting.
