Agile kon WIA-fiasco UWV voorkomen
Het mislukken van het Wia-project bij het UWV was te voorkomen. De tweeënhalf jaar ontwikkelwerk, à 87 miljoen euro, duurde te lang en leverde pas tegen het einde iets op. De agile-methode voor softwareontwikkeling had kunnen helpen, stelt agile-grondlegger Alistair Cockburn.
Het agile-ontwikkelmodel leert programmeurs en projectmanagers om niet aan grote, langdurende projecten te werken die pas aan het eind iets opleveren. Dit legt agile-grondlegger Alistair Cockburn uit. Het eindresultaat is dan namelijk vaak niet wat de klant wil. Of wat die inmiddels, na de looptijd van het project, wil. Veel projecten mislukken hierdoor; óf de kosten lopen enorm op óf het gehele project is niet (meer) valide.
Een recent voorbeeld is het Wia-fiasco bij het UWV. De implementatie van een geheel nieuw softwareplatform voor de wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (Wia), die sinds eind 2005 de opvolger is van de Wao (Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering). De bouw van het nieuwe systeem is stopgezet. Door een te hoog ambitieniveau werd het project te complex en zowel technisch als financieel onbeheersbaar. De ontwikkelkosten van 87 miljoen euro overstijgen zelfs het UWV-potje 'onvoorzien' van 21 miljoen euro.
Wijzigingen
Het UWV geeft zelf aan dat de oorzaak vooral ligt bij de vele wetswijzigingen waar de uitkeringsinstantie mee te maken kreeg. Dit gebeurde tijdens de looptijd van het nu geschrapte project. "Om deze adequaat te kunnen verwerken, zijn zeer complexe ict-systemen nodig die bovendien zeer snel aangepast moeten kunnen worden", verklaart de instantie schriftelijk.
Woordvoerder Marjanne de Groot licht toe: "Alles wat Den Haag bedenkt, moeten wij omzetten in ict-aanpassingen." Ze geeft als voorbeeld het politieke besluit om de Wia-uitkering te verhogen van 70 naar 75 procent. "Dat leidt tot enorme veranderingen in het systeem. Door de verhoging kunnen veel mensen bijvoorbeeld ineens geen aanspraak meer maken op allerlei toeslagen."
Deze toelichting van het UWV volgt op beschuldigingen van ict'ers die bij het Wia-project waren betrokken dat het is foutgelopen door projectmanagers en budgetbeperkingen. Er was onvoldoende onafhankelijke projectaansturing, te krappe budgetten en de specificaties waren niet goed vastgelegd, aldus de interne bronnen.
Tussentijds opleveren
Alledrie die struikelblokken waren met agile te voorkomen. Die ontwikkelmethodiek is eind 2001 geformuleerd door onder meer ontwikkelaar Alistair Cockburn, die Computable uitlegt dat falend projectmanagement echt valt aan te pakken. Één van de basiselementen van agile is namelijk reageren op veranderingen. Een ander is het tussentijds opleveren van werkende delen, die de klant dan gelijk kan gebruiken.
Cockburn waarschuwt wel voor misverstanden over agile: "Mensen horen het woord. Ze bestuderen het niet, denken er niet over na. Ze denken dan te lezen: plannen is niet nodig, want de planning moet toch steeds worden aangepast aan de veranderende situatie. En: een architectuur ontwerpen hoeft ook niet meer: ik kan gewoon lekker wat typen en het naar mijn zin hebben. Maar dan ontstaat er een grote puinhoop." Agile ontwikkelen vereist juist enorme discipline, maar kan dan veel meer opleveren, aldus de agile-expert.
Hoe kun je nu een scope afbakenen als de politiek de scope meerdere malen wijzigt?
Dan kun je wel braaf je originele scope bouwen maar dan komt er een product uit rollen wat totaal niet werkt, natuurlijk kun je dan zeggen "ja, maar dat was de scope toen we begonnen" maar het eindresultaat is hetzelfde, een project wat gefaald is.
Ik durf sterk te betwijfelen of overheidsorganisaties als het UWV daartoe in staat zijn. In dat geval zal je als ICT aanbieder een ander alternatief moeten aanbieden, dat met die specifieke klantsituatie rekening houdt. De cultuur van een klant verander je namelijk niet even in een paar maanden.
Dat is dus nu ook net het probleem met de projecten bij de overheid. Het zijn langlopende projecten, maar de standaard aanpak voor langlopende projecten werkt niet alsmaar wijzigende scope die kenmerkend is voor projecten bij de overheid (vooral bij uitvoerende instanties die te maken hebben met wetswijzigingen)
Er zal dus een keuze gemaakt moeten worden: of je doet een langlopend project met een vaste scope, of je kiest voor een agile (of vergelijkbare) aanpak
Helemaal eens dat het mooie toverwoord 'Agile' een schaamlap lijkt voor het kennelijke onvermogen om een groot project in een complexe omgeving te managen (waarvan de complexe politieke context toch bekend was of kon zijn) en/of het onvermogen om flexibel te ontwerpen en te bouwen (rule based oid).
Zowel voor goed projectmanagement als voor flexibel systeemontwerp zijn al vele jaren vele methodieken beschikbaar. Het lijkt echter keer op keer te ontbreken aan echt capabele uitvoering en mensen die echt (eind) verantwoordelijkheid willen nemen.
Dit niet als gerichte kritiek op de vele individuen die ongetwijfeld hard en met de beste bedoelingen gewerkt hebben aan dit traject.
Maar laten we niet doen alsof een project zo groot of zo is, dat normaal vakmanschap en bestaande methodieken, soms zelfs boerenverstand en ook eindverantwoordelijkheid niet meer nodig zouden zijn.
Zie voorbeeld www.gemeenteanalyse.nl, welke binnenkort 1 September uitgebreid zal worden ten behoeve van alle inwoner.
"Agile kon WIA-fiasco UWV voorkomen"
Wie of wat claimt dit? Of is dit de mening van Computable?
Best vermakelijk deze vorm van journalistiek, maar totaal geen toegevoegde waarde zonder enige vorm van onderbouwing. Jammer.
Iets anders: als voorbeeld voor iets dat leidt tot "enorme veranderingen in het systeem" wordt het wijzigen van een percentage genoemd. Of het is een slecht voorbeeld, of er wordt wel heel raar gebouwd. Ik kan me goed voorstellen dat een aanpassing van zo'n parameter gevolgen heeft voor werkprocessen en de uitvoering, maar toch niet tot ingrijpende wijzigingen in het gebouwde systeem?
Jammer genoeg is de realiteit niet zo simpel. Bij het ontwikkelen van software wordt nog steeds verwacht dat een complex probleem met een mooi systeem geheel "weggeautomatiseerd" kan worden. De werkelijkheid is dat de flexibiliteit van mensen niet zo makkelijk weg te automatiseren is.
Daarbij doet zich ook nog het probleem voor dat de verwachtingen van software onrealistisch hoog zijn omdat het immaterieel is. Waar "eingebruikers" snappen dat een fysieke brug niet in korte tijd te bouwen is, worden digitale bruggen tussen complexe systemen wel verwachtsnel en kwalitatief hoogwaardig tot stand te komen, zelfs als tegelijkertijd de oevers in verschillende richtingen verschuiven.
Alle beloofde "silver bullets" van mooie methodieken en "blame storming" van slechte managers / opdrachtgevers / uitvoerders ten spijt moeten wellicht de verwachtingen van informatiesystemen iets teruggebracht worden. We moeten ten slotte eerst leren lopen voordat we rennen, en de ervaring leert ons dat we op het gebied van systeemontwikkeling nog te vaak vallen om een in te schrijven voor een marathon.
In wezen is het een conclusie op basis van het interview met agile-grondlegger Alistair Cockburn.
http://tinyurl.com/5oqkuh Hij stelt dat agile afrekent met falend projectbeheer, onder andere door veranderende vereisten. Beide zijn bij het UWV dus - volgens interne bronnen en de officiele verklaring - het geval.
De dynamiek van de wetswijzigingen niet vastleggen binnen de scope is wat mij betreft de grootste fout. Verder wil ik nog wel kwijt dat een evolutionaire project aanpak a la incrementele ontwikkeling natuurlijk beter werkt. Big bang-achtige projecten vragen ook veel te veel voorstellingsvermogen van zowel de ontwikkelaar als de eindgebruiker en lijden per definitie onder voortschrijdend inzicht en dus change requests. Waarom de evolutietheorie nu Agile heet? Daarvoor zijn we ICT-ers. De evolutietheorie heeft zich al lang bewezen. Ware het niet in de biologie dan toch wel op zijn minst in onze neurale netwerken.
10-02 Infor helpt Ferrari met bouwen F1-auto's
10-02 Tester Four Oaks in Israëlische handen
10-02 IS Online en Tres zijn klaar voor Elfstedentocht
10-02 SecureLink migreert Microsoft-diensten Atradius
10-02 Nieuwe software brengt Vitens in problemen
10-02 Ex-Misys-topman moet CSC uit penarie helpen
10-02 Veenman en 20/20 vision adviseren samen klant
10-02 Cisco maakt 2,2 miljard dollar kwartaalwinst
10-02 Misys en Temenos willen fuseren
10-02 Raet stelt Schrijnemaekers als nieuwe CFO aan
10-02 Tester Four Oaks in Israëlische handen
10-02 Nieuwe software brengt Vitens in problemen
08-02 Nokia verplaatst smartphoneproductie naar India
08-02 'ICT-afdeling is te traag voor ontwikkeling apps'
06-02 Banometer: Topstart vacaturemarkt krijgt vervolg
06-02 Duitse PMCS.helpLine neemt Leidse MCH+ over
03-02 Siemens PLM Software introduceert Jack 7.1
03-02 Itemis betreedt Nederlandse markt via Warmer IT
01-02 Microsoft-partner Asapnet zet IT-University op
01-02 Kwaliteitscontroleur is nog geen testprofessional
|
|
03-02-10 Nieuw WIA-systeem komt pas na 2013
05-01-10 ICT-aanpak UWV nog steeds weinig concreet
27-10-09 UWV reorganiseert ICT-afdeling
23-10-09 Laag salaris hindert UWV bij werven ICT'er
21-10-09 UWV huurt nog steeds te veel externen in
20-04-09 Agile klinkt te mooi om waar te zijn
16-02-09 ICT-maatregelen WIA zijn weinig concreet
16-12-08 Kabinet kiest voor agility bij ICT-projecten
08-12-08 Politiek verbaasd over nieuwe interim-baas UWV
05-12-08 Donner: collectief geheugen ontbreekt bij UWV
04-12-08 'Logica heeft onwetendheid UWV niet misbruikt'
26-11-08 ICT achter fusie UWV en CWI rammelt
24-11-08 Thijs Vervaat is nieuwe ICT-directeur bij UWV
15-10-08 'ICT-integratie UWV en CWI ligt op schema'
15-10-08 UWV ontbeert goed e-mailbeheersysteem
07-10-08 Noodvoorziening WIA is nog vijf jaar bruikbaar
06-10-08 UWV kan 4 procent van WIA-project hergebruiken
30-09-08 Web 2.0 haalt ontwikkelaar uit zijn hok
29-07-08 'Logica toonde slechte mentaliteit bij WIA'
25-07-08 Inspectie twijfelde al in 2006 aan WIA-project
Gemeenten en ICT besparingen
Sommige gemeenten wijzigen hun autonome ICT omgeving in een samenwerkingsverband met als doel het verlagen van ICT......




Het inzichtelijk maken van de manier van werken van de organisatie en het groot aantal wijzigingen had al heel veel winst opgeleverd.
Ook langdurige projecten kunnen goed gaan, als je de scope maar goed afbakent, en belangrijker nog, je ook daar aan houdt. Iedere wijziging moet gezien worden als een volwaardig change request, met de daarbij behorende impact op de planning.
Te vaak worden opdrachten binnengesleept door softwarehuizen om de opdracht maar binnen te hebben (staat altijd leuk als je kunt zeggen dat je opdrachten doet voor de overheid) en wordt er daarna pas gekeken of het ook echt uitgevoerd kan worden. Ook bij het prorail-atos origin verhaal zie je dit terugkomen.
Het ergste is dat een groot deel van de kosten die dit alles met zich meebrengt door onszelf weer opgebracht moet worden in de vorm van belasting.
Wat je in praktijk vaak ziet is een mentaliteit van "dat kan er nog wel bij", zodat er aan het eind van de rit allerlei extra dingen zijn gedaan maar de einddatum hierdoor niet meer gehaald wordt met de vooraf beoogde kwaliteit.
Gezien het tempo waarmee wetsvoorstellen wijzigen kun je je wel afvragen of een langdurig project de goede aanpak is voor dit soort wia-projecten. Agile is zeer zeker een goed alternatief hiervoor.
Het probleem zit denk ik vooral in de mentaliteit, en misschien zelfs wel professionaliteit van de ict managers die projecten van dit kaliber uitvoeren.