Perfecte ICT'er maakt carrière als zelfstandige
Werkgevers die uitzonderlijk goede ict'ers willen werven, maken het zich wel erg moeilijk. Tenzij er een riante beloning tegenover staat, zouden zulke werknemers liever kiezen voor een carrière als zelfstandige zonder personeel (zzp). Loopbaanadviseur Peter Ambagtsheer: 'Het blijft moeilijk.'
Recruiters stelden eerder dat werkgevers vaak onrealistische eisen stellen aan de ict'ers die zij willen werven. De werknemers zouden bijvoorbeeld niet alleen verstand moeten hebben van techniek, maar ook moeten weten hoe zij hun producten moeten verkopen. Ook struikelen recruiters over verlanglijst waarop een ict'er staat die jong is, maar toch veel werkervaring heeft.
Interessante beloning
Los van het feit dat zulke werknemers nauwelijks te vinden zijn, gaan ict'ers die aan alle eisen voldoen vaak liever aan de slag als zzp'er. 'Ze hebben de werkgever simpelweg niet nodig en regelen zaken graag rechtstreeks met de klant', zegt loopbaanadviseur en Computable-expert Peter Ambagtsheer. 'Beleid van ceo's en rendementseisen van aandeelhouders voegt voor deze ict'ers niets toe. Het werven van zulke mensen lukt dus alleen als er een interessante beloning wordt geboden en dan nog blijft het lastig.'
Ook 'Marcia' die reageert op eerdere berichtgeving over het onderwerp denkt er zo over. 'Als je goede commerciële vaardigheden hebt, dan gebruik je die om zelfstandig te gaan werken', stelt ze.
Paleis Soestdijk
Volgens detacheringsbureau Yer is het een van de oorzaken die er de komende jaren voor zorgt dat het tekort aan ict'ers weer toeneemt. Werkgevers die desondanks geen genoegen willen nemen met een ict'er die niet perfect is maar wel goed, moeten bereid zijn een flinke som geld neer te leggen, stelde Yers senior consultant Sadako Huitema eerder. 'Het is net als bij het kopen van een huis: je kunt niet voor twee en een halve euro in paleis Soestdijk gaan wonen.'
Het is een eenvoudige keuze: Of de salarissen 2x zo hoog dan marktconform voor goede ICT'ers met zakelijk inzicht, of ze worden ZZP'er.
Dat laatste is beslist niet slecht, want specialistische kennis is vaak maar tijdelijk (in elk geval een beperkt aantal jaar) nodig.
Werkgevers kunnen zich op die manier dus onttrekken van het soms moeizame proces om medewerkers in loondienst bij te scholen. De ZZP'er is daar zelf verantwoordelijk voor. En de ZZP'er krijgt een eerlijke beloning voor zijn/haar werk.
Een mooie ontwikkeling die vooral door moet gaan!
Misschien een waardevol gegeven voor het bedrijfsleven om eens structureel te gaan kijken naar eigen opzet, cultuur, efficienty en samenstelling.
In de ICT word nog steeds om gegaan met personeel als met lijn-productie fabrieksarbeiders uit de worige eeuwen.
- Drijf ze - van 9-5 - centraal bijeen in 1 hok
- Leer ze opzitten en pootjes geven op commando
- Geef ze geen opleiding, waardering
- Betaal ze vooral niet naar waarde
- Melk ze maximaal uit met valse beloftes, carriere..
- Als je klaar ben, (rond 65) gooi ze weg of ontsla ze.
Hoog tijd dat de menselijkheid weer terug komt / een centrale plaats krijgt in een arbieds-relatie, waarbij de MENS centraal komt te staan, en dan pas de klant, de aandeelhouder, de winst uit onderneming.. Anders houd deze industrietak (en vele anderen met haar) geen mens meer over die er nog in wil werken.
Hoog Tijd voor werken 6.x??? :-P
Basisgedachte: het N-E-T-W-E-R-K model van zelfstandige, onafhanklijke en vrije individuen die ervoor kiezen om uit vrije wil samen te werken.
Doe eens je best, ik ben bezig met een design om dit te faciliteren. Dat zal nog wel even duren, dus ik zal blij zijn om hierin voorbijgelopen te worden door een ander.
Ook hoe men met sollicitanten omgaat is van groot belang, wil je als bedrijf indruk maken. Een paar voorbeelden uit allerlei gesprekken die ik ooit heb gevoerd (ik ben inmiddels 55):
"Ja, als we u aannemen, bent u onze oudtste werknemer" (zei de nogal jonge directeur/manager)
"U kunt best op hetzelfde salarisniveau uitkomen als u wat u nu verdient, alleen zal u dan elke week een uur of 10 moeten overwerken." (verzekeraar)
"Tja, wat komt u hier doen?" (ik tegenover een heel panel... het stond in de brief en CV)
"Eh, we vinden u een prima kandidaat voor deze functie, alleen moet u wel wat dichterbij komen wonen." (functie bleek ineens 100 km verplaatst te zijn, stond niet in de vacature)
"Nee, als u moet verhuizen is er geen tegemoetkoming in de verhuiskosten." (vervolg van de vorige)
"Nee, we niet dat u elke dag zo'n eind gaat reizen, helaas." (detacherings opdracht)
"Ja, u hebt wel kennis, maar niet voor ons doel. Opleiden doen we alleen voor vast personeel." (eh, ik kom toch solliciteren voor een vaste baan?"
"Eh, voor welke functie komt u hier ook al weer?" (verzekeraar)
"Ik heb uw naam niet onthouden?" (personeelsconsulent die zich niet had voorbereid)
"We verlangen van u wel een 100% inzet, dan doen we hier allemaal." (bij een gesprek over arbeidsvoorwaarden)
"We hebben hier vaste werktijden, dus u bent aanwezig van 8 tot half 5, andere mogelijkheden hebben we niet." (nogal ouderwets bedrijf dat geen glijdende werktijden wilde invoeren)
"Bent u ook klantgericht?" (verzekeraar)
Ontmoedigend zo af en toe, maar je leert er wel van. Waarom werkgevers denken dat ICT'ers capaciteiten moeten hebben van verkopers, verstand moeten hebben van communiceren met klanten (klanten hebben normaliter geen contact met de ICT'ers) en nog veel meer eigenschappen die niet bij hun vak horen, is mij al jaren een compleet raadsel.
Ook het volkomen de plank mis kunnen slaan in een sollicitatiegesprek is een enorme ergernis, net zoals het doen van lage salarisvoorstellen voor een zware functie of het noemen van absurde functie eisen (structureel overwerk, verplicht verhuizen, reisafstand te lang etc, hoge inzet, rumoerige werkomgeving, geen opleiding of juist een verplichting van minstens twee opleidingen per jaar).
Werkgevers, denk na, stel je eisen bij en vraag kennis en kunde en biedt een passend salaris, dat is wat een ICT'er graag wil. Daarnaast graag wat waardering voor het werk wat ze doen.
1) "Volgens detacheringsbureau Yer is het een van de oorzaken die er de komende jaren voor zorgt dat het tekort aan ict'ers weer toeneemt." Nog even afgezien waar "het" op slaat, ik snap niet wat dit artikel met een tekort te maken heeft. Of een ICT'er nu in loondienst is of als ZZP'er wordt ingehuurd, het aantal blijft hetzelfde. Of gaan ICT'ers die vinden dat ze te weinig krijgen geboden thuis (zonder salaris) zitten mokken? Of wordt bedoeld dat minder perfecte ICT'ers niet worden aangenomen (zonder werk blijven)? Dan is het probleem van dat tekort ook weer niet zo dringend.
2)Wat de perfecte ICT'er is, weet ik trouwens ook niet. De account manager die elk jaar megadeal binnensleept? De systeembeheerder die de hele infrastructuur middels virtualisatie consolideert? De programmeur die heel snel, met het minste aantal fouten, code kan kloppen? De architect die perfect het SOA-concept begrijpt, kan uitleggen en toepassen? All of the above?
3) Het enige dat ik kan begrijpen is dat een goede ICT'er als zelfstandige meer kan vragen/verdienen dan wanneer in loondienst, net als bij medisch specialisten, advocaten, interim bestuurders, bouwvakkers etc. Is dat nieuws?
Zien liefst zelfstandige ondernemers die ook nog afdragen aan de strijkstok van hoger management.
Eigenlijk is het een falen van deze bedrijven dat het management en sales niet in staat zijn om gestructureerd geld te verdienen door goede organisaties neer te leggen. Doorgaans kunnen ze erg goed mensen ontslaan, maar weten niet hoe je het bedrijf zo zou moeten inrichten dat er meer werk binnenkomt, en er meer gedaan kan worden.
En omdat af te kopen, geeft men dan links en recht af en toe iemand een kleine bonus, en houdt het eigen falen uit de aandacht. Al dit soort bedrijven gaan tenonder aan interne concurentie, een falend verkoop beleid. Of fusies waardoor de interne administratie nauwlijks nog werkt. Als engineers meer verkopen dan sales, is er iets grondig mis, engineers die goed kunnen verkopen wordt ZZPér.
Deze bedrijven moeten zich zo inrichten dat ze gaan werken met goedkoop personeel, wat gericht zaken doet, en een organisatie die zichzelf niet beconcurreert, maar groei in mogelijkheden nastreeft, en niet zozeer de bonus nastreeft op korte termijn van een manager.
Ik adviseer om ZZP-er te worden, je ziet in bouw-wereld exact hetzelfde gebeuren. En het is een duidelijk signaal dat bedrijven tekort schieten in organiserend talent. Men kijkt er enkel nog naar grafiekjes en ze gebruiken dwang om te pushen tot bizarre werk omstandigheden. Men heeft niet door zo een markt van ZZPérs te creëren, die een grote concurent vormen voor de grote bedrijven.
Kortom kleine visjes eten de grote vissen op..
ZZP-en heeft ook nadelen, dat hebben er veel ondervonden de laatste jaren. Kies wat het best bij je past, maar kijk ook eens naar de nadelen van ZZP-er zijn.
Maar zolang deze winstcultuur in stand blijft kunnen we zeuren wat we willen; uiteindelijk loopt het fout. Winst maken wordt een vies woord voor het grootste deel van de beroepsbevolking want het kost uiteindelijk meer dan dat het oplevert, namelijk ons welzijn en uiteindelijk onze welvaart.
Wie denkt dat de generaties na ons hiermee een goede toekomst ingaan moet zich schamen voor zijn kortzichtigheid.
ICT, en derhalve een ICT-er, kan geen probleem oplossen als de probleemhouder zich niet goed realiseert dat hij en niemand anders eerst zijn eigen probleem moet begrijpen en kunnen benoemen, uitleggen. Een organisatie is tenslotte ietsje gecompliceerder dan een auto die je wel naar de garage kunt brengen met de opmerking "hij doet het niet, graag repareren, tot vanmiddag".
Anders gezegd: Een taak kun je delegeren, verantwoordelijkheid nooit.
Altijd weer lachen.
De omgekeerde redenering, "wil geen ZZP-er worden en zal dus wel een slechte zijn in zijn/haar vak" is zo mogelijk nog onzinniger.
Ik heb het vaker zelf meegemaakt, als ICT-er (HBO informatiemanagement, vele jaren ervaring mbt zowel techniek als projectmanagement en inmiddels zelfs een MBA titel), dat de werkgevers eenvoudigweg niet willen betalen naar je waarde. Veel bedrijven zitten zó vast in hun schalensystematiek en bestaande salarisstructuren, dat het aanbod in 95% van de gevallen bedroevend is. Ik heb ook letterlijk meegemaakt dat een CIO waar ik onder zou komen te vallen mij te bedreigend vond voor zijn eigen positie, en dus: dag baan! Het niveau wat aan de andere kant van de tafel zit, is vaak bedroevend. Veel managers denken vooral aan hun eigen positie en willen niet eens iemand die mogelijk slimmer/beter is dan hunzelf!
Pas als ik ergens binnen ben gekomen en mij een tijd heb bewezen, kunnen de salariseisen worden verhoogd. Als dit zich de komende jaren zo doorzet, word ik wellicht ook maar ZZP-er; niet omdat ik dat wil, maar omdat ik eigenlijk geen andere keuze heb om al mijn kennis, talent en inzet uiteindelijk toch ten gelde te maken.
Wat mij vooral bedroeft is de kwaliteit van het groot groot leiderschap binnen organisaties...ik zou best bij een bedrijf of de overheid willen werken, als ze eens echt invulling zouden geven aan "de mens centraal" en "flexibel tijd onafhankelijk resultaatgericht werken" echter lijkt dat een utopie...we hebben nog steeds te maken met een jaren 50 managementmentaliteit, managers beslissen wat goed voor je is (opleidingen, ontwikkeling), managers beslissen van hoe laat tot hoe laat je waar moet zijn om productief te zijn, managers beslissen hoe je het werk moet doen, en ga zo maar door...als alle administratieve medewerkers in Nederland een paar dagen per week vanuit huis werken hebben we geen files meer, ooit erbij stil gestaan dat mensen zelf verantwoording kunnen dragen, zelf beter weten welke opleidingen ze willen en moeten volgen voor het werk, en dat de werknemer het beste weet hoe het werk gedaan moet worden...een deel van de keuzevrijheid waar je als mens recht op hebt, krijg je terug als je ZZP-er word...daar loop je riciso's mee...echter dat doe je tegenwoordig ook als je een baan hebt in het bedrijfsleven of binnen de overheid...er zijn geen garanties, nergens, nooit, nimmer...dus baan je jouw weg en kan je daardoor jouw geluk vinden...laat je niet remmen...
Aan het begin van de economishce krises hebben als gekken rond geslagen onze grootste investering te niet gedaan door mensen te ontslaan vaak mensen op key posisties al wat op leeftijd met flink wat werk- en levens ervaring die moet plaats maken voor een goedkopere jongere, die er niet zijn.
En dan klagen dat er een personeels tekort is. Geloof het niet zo. Daarom is het voor die groep ouder ex werknemers lucratief om als zzp-er aan de slag te gaan.
Kijk in de zorg doen ze het ook. Als verpleegkundige ontslag nemen en terug laten huren als zzp-er.
MMhh Wie doet je wat.
"je moet zelf geld reserveren, en achter je project aan..."
Dat is precies de reden dat velen geen ZZP-er willen worden. Geld reserveren ok, maar "achter je project aangaan" kan slecht voor je gezondheid zijn.
Veel liever werk ik dan in een team waarmee je samen de problemen te lijf gaat van de slechte levering van producten en alle andere ellende die je tegenkomt bij vrijwel elk project.
Okee Ton, noem dan ook eens een aantal van die nadelen? Wegen die op tegen twee keer zoveel verdienen en veel meer vrijheid?
Ik ben anderhalf jaar geleden als ZZP'er begonnen, heb ondanks de crisis geen dag thuis gezeten, en zou absoluut niet meer terug willen naar werken voor de baas.
Een ZZP-er heeft zeker in de huidige arbeidsmarkt veel kansen. Veel werkgevers hebben inmiddels weer behoefte aan ICT expertise maar willen of kunnen niet investeren in vaste contracten. De "flexibele schil" wordt in steeds meer bedrijven gemeengoed.
Zoals 6poten eerder al schreef zitten veel bedrijven vast aan ouderwetse salarisstructuren waardoor een goede beloning van ICT talent niet mogelijk is. Het tarief voor ZZP-ers wordt bepaald door hun talent, opleiding en ervaring. Loon naar werken dus en het leeftijdsaspect telt nauwelijks mee.
Daarnaast kunnen ZZP-ers hun eigen ontwikkeling bekostigen en dat is in de huidige markt, waarin veel werkgevers niet willen of kunnen investeren in de opleiding van eigen of nieuw personeel, een groot voordeel.
Een talentvolle en gedreven ICT-er kan als ZZP-er zeker meer verdienen dan iemand in loondienst, maar veel ZZP-ers verkijken zich wel op reserveringen, kosten van opleidingen, verzekeringen, vervoer etc. Er kleven zeker ook nadelen aan het ondernemerschap die echter voor iedereen anders werken. Denk daarbij aan het actief jezelf moeten verkopen, geen vaste collega's, administratieve rompslomp en de verantwoordelijkheid om verstandig met je inkomsten om te gaan. Er komen echt wel periodes waarin je maanden geen werk zult hebben!
Ik ben zelf ook zo'n bewuste ZZP'er sinds jan. 2009 en ben voor de start eerst gaan nadenken over m'n onzekerheden en daar oplossingen voor bedacht. Bijv. ik ben maar alleen. Oplossing was betrouwbare partners zoeken die tijdens ziekte/vakantie opvang kunnen bieden, etc.
Resultaat is dat ikzelf kan doen waar ik goed in ben. Dingen die ik niet goed kan (of wil kunnen) bijv. routers programmeren, laat ik door een samenwerkende partijd uitvoeren. Kortom doen waar je goed in bent!
Symptomatisch lijkt het gebrek aan inhoudelijke kennis, de rigide opdrachthouding en het arrogante gedrag.
Een kandidaat wordt zodoende niet zelden geconfronteerd met mensen op ruime afstand van de opdrachtsituatie, die acteren vanuit een procesrol ('hoe vul ik deze aanvraag z.s.m. in'), die alles uitgelegd moeten krijgen maar weinig willen aannemen en die hun soms duidelijke onzekerheid willen camoufleren door de kandidaat te kleineren.
En dit is diep ingewoekerd. Getuige het feit dat de eindgebruiker/opdrachtgever zelf aangeeft dat hij het anders zou willen, maar dat hij niet om ze heen kan.
Ik word nieuwsgierig! Op welke voorvallen -niet zijnde de eerdere reacties op het forum- baseren jullie die pittige uitspraken hierboven? Waar blijkt het uit?
Als we het vervolgens gaan hebben over de Recruitingbureau’s:
Iedereen die wel eens gesprek heeft gehad met een medewerker van een Recruitingbureau weet dat het niets meer zijn dan gecamoufleerde verkopers die mensen proberen te “verkopen”. Ik heb er meer dan je op twee handen kunt tellen gesproken en in grote lijn zijn ze gelijk qua werkwijze. Ze willen met je praten omdat ze aanknopingspunten zien, vervolgens vragen ze je om je eigen CV behoorlijk aan te dikken om voor een functie in aanmerking te komen waarop jezelf helemaal nooit zou solliciteren. Uitkomst is vervolgens dat je veel onzinnige gesprekken aangaat en dat alleen maar zodat het Recruitingbureau in het oog blijft van de werkgever.
03-02 Facebook steekt Google naar beurskroon
03-02 Clouddiensten Dell en Atos voor Wolters Kluwer
03-02 IntraData en Centric breiden samenwerking uit
03-02 'Overheid vreest voor veiligheid in de cloud'
03-02 Learningguide Solutions wijzigt naam in Ontuitive
03-02 Apple eist alsnog Samsung Galaxy-verbod
03-02 Unit4 regelt herfinanciering van 150 miljoen euro
03-02 HDD-fabrikanten schroeven massaal garantie terug
03-02 SLTN en ICTroom openen Datacenter Brabant
03-02 Macaw-ontwikkelaar wordt Sharepoint-master
03-02 Learningguide Solutions wijzigt naam in Ontuitive
03-02 Macaw-ontwikkelaar wordt Sharepoint-master
03-02 Capgemini verhuist medio 2013 naar Leidsche Rijn
01-02 Vikram Kapoor vertrekt als CEO van iSense
01-02 Microsoft-partner Asapnet zet IT-University op
01-02 Centric nieuw in top drie ICT-dienstverleners
01-02 Imtech ICT hoort bij tien grootste dienstverleners
01-02 Ecabo waarschuwt voor misleidend vacaturebeeld
31-01 Ricoh Nederland schrapt 100 tot 110 banen
31-01 TU/e-eredoctoraat voor informaticapionier Harel
|
|




Een ander mooi voorbeeld is van een bedrijf dat een helpdeskmedewerker zocht, maar die ook de helpdesk wilde opzetten en de hele boel wilde coördineren. Eigenlijk drie verschillende functies ineen dus. Ook op gesprek geweest, iedereen was onder de indruk van me en het leek allang ik kannen en kruiken… totdat de manager de boel afblies omdat hij bang was dat ik hem tijdens het overleggen teveel tegengas zou geven. Ja, wat wil je dan als er een professionele helpdesk uit de grond gestampt moet worden?