Tijd voor veranderingen

COMPUTABLE EXPERT

Bernhard van Oranje

Eigenaar

Expert van Computable voor de topics: Outsourcing, ICT-branche en Maatschappij

Meer

Als iets opvalt aan de huidige recessie, dan is het wel dat in de maatschappij de dogma's van ooit opeens zijn verdwenen. Doorwerken tot 67 jaar, inleveren van de hypotheekrente-aftrek, het snijden in subsidies, het overnemen van banken, het miljarden pompen in bedrijven, arbeidstijdverkorting, massaontslagen of zelfs het inleveren van salaris om inkrimping te voorkomen. Alles is bespreekbaar om maar niet aan de kredietcrisis ten onder te gaan. Opeens lijkt er een besef te zijn dat er een probleem is en dat de huidige gang van zaken eigenlijk niet meer kan.

Iedereen waarvan de functie op het visitekaartje met de letter C begint, moet het radicaal anders doen, maar bij veel van de cio's gaat dat niet zo en zijn het nog altijd de externen die sleutelposities vervullen in meerdere teams. Wegsnijden betekent continuïteit verstoren en dus zien we langzaam maar zeker het verschil tussen meubilair en inhuurkracht vervagen. De angst voor het niet zelf kunnen overleven houdt die situatie in stand. Tot het moment dat er echt gesneden moet worden en de echte pijn geleden wordt.

Natuurlijk zijn de eerste vijf procent besparing te halen uit softwarelicenties, de tweede vijf procent uit het slim omgaan met het datacenter, maar dan moeten er harde, pijnlijke keuzes vallen. Er wordt gestopt met het aannemen van mensen en uiteindelijk gaan alle externen er tijdelijk uit met alle schadelijke gevolgen van dien. Tijdelijk, want zodra het maar weer eventjes beter gaat doen we waar we zo ongelofelijk goed in zijn: precies hetzelfde als voor de crisis. Dus komen de externen terug, leren zich in op sleutelposities en beginnen dieper dan ooit wortel te schieten in de onderneming. Alles blijft bij het oude.

Dat is jammer, want als hij niet voor een beperkte taak wordt ingezet dan is hij twee maal zo duur als de vaste medewerker van wie hij de stoel bezet houdt. Niet dat het nodig is, maar gewoon omdat het traditie is. Ondertussen valt er dus wel minimaal vijftig procent te bezuinigen. Natuurlijk is het niet reëel te verwachten dat de functies met internen te vervullen zijn, maar er zijn alternatieven. Door met nearshoring te beginnen valt er meer te besparen dan een verandering van externen naar internen en kan er meer gerealiseerd worden. Dan hebben we het bijvoorbeeld over een groei in het aantal goedopgeleide medewerkers van tien procent overall en een kostenreductie van ongeveer zestig procent. Dat is geleidelijk te regelen, zonder economische crisis.

Nu hebben we wel een crisis en vallen de heilige huisjes om, want niets is meer vanzelfsprekend. Van pensioen met 65 jaar tot vaste leveranciers voor het besturingssysteem of database, van injecties voor banken tot het opschudden in het datacenter en van arbeidstijdverkorting tot het vervangen van veel externen door goed opgeleide nearshorers die meer voor minder geld leveren. Het mag dan recessie op straat zijn, maar de slimme cio laat zijn ict-afdeling hoogtij dagen vieren.