Replicatie: noodzaak of gemakzucht?

Steeds vaker loop ik tegen deze vraag aan. Was replicatie vroeger enkel voor overheden, banken en andere grote instanties, is het tegenwoordig een frequent verschijnsel in het mkb-segment. Er ontbreekt echter iets...

Bij steeds meer projecten wordt er gevraagd naar replicatie. Of er is al een replicatie-oplossing en er moet een nieuwe omgeving komen met wederom replicatie. Ik ga dan altijd terug naar de vraag : Waarom willen jullie repliceren? Er moet een business case zijn? Toch moet ik concluderen dat die er vaak niet is...

In beginsel praten we over RPO (recovery point objective) en RTO (recovery time objective). RPO is de hoeveelheid data die je accepteert te verliezen en RTO is de tijd waarbinnen de applicatie weer beschikbaar dient te zijn. Direct hieraan gekoppeld zijn voor mij zaken als: Hoe maak ik back-ups, naar tape of naar disk? Wat is het back-up interval? Gebruik ik business copies? Repliceer ik mijn data realtime? Je kunt hier per applicatie naar kijken en dus per applicatie een andere oplossing kiezen. Replicatie valt dan in de hoogste categorie. Vaak wordt dit uitgedrukt als RPO = 0, RTO = ~0. Je verliest namelijk geen data (deze wordt realtime gerepliceerd) en je kunt snel recoveren op de andere locatie (uitwijklocatie met servers). Het RTO kun je dan uitdrukken in seconden of minuten. Ik vraag mij dan ook af welke bedrijfen dit echt nodig hebben.  Ik denk dat er veel al met business copy-functies aan hun doelstellingen kunnen komen.

Naast bovenstaande vraagstelling nog het volgende:

Bij heel veel van deze bedrijven is er geen plan voor de uitwijk(locatie). Vaak staan er niet eens serversystemen op deze locaties. Ook is er de 'repliceer alles maar policy'. Replicatie kost veel geld: extra darkfibers voor storageverkeer, extra hardware voor FCIP-verkeer, een extra storagesysteem, extra (replicatie)licenties, extra servers, meer beheer, extra schijfruimte voor log functies, etc... Vanuit een budget gezien een killer (tenzij het budget op moet...). Het testen van een uitwijkscenario heeft dezelfde status als het test-restoren van een back-up. Waarom dan een dure replicatie-oplossing als je de investering er toch niet uit haalt?

Beslissingen en keuzes maken

Welke keuzes kun je maken ten aanzien van replicatie? Wederom een moelijk verhaal, of toch heel simpel? Er zijn veel verschillende oplossingen: softwarematige replicatie zoals Vizioncore ESX replicator, HP StorageWorkst storage mirroring, Microsoft Exchange 2007 CCR, etc... En er zijn hardwarematige oplossingen zoals HP Continuous access en EMC SRDF. Softwarematige replicatie heeft als voordeel specifiek te zijn voor een operating system of beter nog: applicatie (Exchange), maar als nadeel dat je veel verschillende oplossingen nodig heb in een vrij standaard omgeving (Windows/VMware/Unix). Hardwarematige replicatie is daarentegen geschikt voor vele operating systems gelijktijdig en is applicatie-onafhankelijk, maar daardoor vaak niet 'data aware'. Daarnaast is het de vraag wie beslist welke oplossing wordt gekozen en op basis van welke service level agreement (sla). Voornamelijk in het mkb zijn sla's vaak verouderd en is er geen overzicht van de RPO en RTO van iedere applicatie. Deze boven water te krijgen is tevens vaak een onbegonnen zaak. Kunnen we dus eigenlijk wel een goede keuze of beslissing maken...?

Ik moet op basis van mijn ervaringen tot de volgende conclusie komen:

De keuze voor replicatie is vaak de keuze van zekerheid. Omdat we veel parameters van onze omgeving niet kennen, en geen onderscheidt kunnen/willen maken van de benodigde RPO en RTO van onze applicaties, kiezen we de veilige weg: replicatie... En het liefst alles repliceren.