Oud-Apple topman Gil Amelio kijkt somber terug op zijn (mislukte) periode bij Apple. De saneerder die in februari 1996 met veel fanfare werd binnengehaald, vindt Apple een ongedisciplineerd zooitje. Iedereen deed maar wat, zonder dat daar veel richting in zat.
"Apple is de enige onderneming waar naar mijn weten een bevel van de topman als een suggestie wordt gezien", vertelt Amelio bij de presentatie van zijn boekAan de vuurlijn, Mijn 500 dagen bij Apple. Hij trapt daarin na naar Apple op een wijze die in het Nederlandse bedrijfsleven taboe zou is. Wel waardeert Amelio de creativiteit waar Apple zo bekend om staat. "Op zich is dat niet verkeerd, maar als een onderneming een zekere omvang bereikt, moet die creativiteit wel in balans zijn."
De managers met wie Amelio moest samenwerken, namen geen prettige houding aan. Velen beschouwden de topman als iemand die boven hen zweefde en eigenlijk alleen maar goed was om het publiek en de aandeelhouders tevreden te stellen. Deze managers waren niet gewend hun topman bij technische beslissingen te betrekken. Amelio, die technisch goed onderlegd is, betreurt dat. Aan zijn opvolger en Apple-oprichter Steve Jobs heeft Amelio geen warme herinneringen. Zijn indruk is dat Jobs hem heeft weggewerkt. Jobs deed alsof hij slechts op de achtergrond stond, maar Amelio gelooft dat niet.
Amelio slaagde er niet in Apple onder controle te krijgen. Hij moest na nog geen 1,5 jaar vertrekken. Zelf ziet hij zijn periode bij Apple wel als vruchtbaar. Als wapenfeiten noemt hij het opvijzelen van de kaspositie, een nieuwe software-strategie en een verbeterde productkwaliteit. Wel geeft hij enkele fouten toe. Zijn voorspelling over het moment waarop Apple weer winstgevend zou zijn, was te optimistisch. Ook had hij eerder agressief moeten gaan adverteren. Bovendien waren zwaardere saneringen nodig geweest dan hij had voorzien.
