Kent u dat gevoel van de weg kwijt raken tussen allerlei afkortingen? Toen iemand laatst over de NBT sprak moest ik weer terug denken aan mijn eerste werkdagen in Rijen. Ik werd direct overladen met zoveel afkortingen dat ik direct afhaakte.
Wat bleek, niet alleen worden in de telecommunicatie-wereld de technische afkortingen voor standaarden als Isdn en GSM tot ontwerp-, project- en productnamen verheven, binnen mijn bedrijf bleken ook alle locaties in de wereld afgekort te worden: ETM is Rijen, EMN is niet Emmen, dat is ERH maar EMN is Enschede. Maar ook namen van mensen moesten eraan geloven. Dacht ik een korte drie-letter naam te hebben, moesten alle namen afgekort worden met vier letters. Het werd toen EJSO, voor gebruik in het mainframe e-mailsysteem. Binnen enkele dagen had ik continu een telefoongids bij de hand om de locatienamen er uit te halen en nam ik aan dat alle vier-letter namen personen waren. Na twee weken kon ik een beetje de weg vinden. Dat was toen.
Vorige maand is gelukkig de stekker uit het mainframe e-mailsysteem gehaald en zijn de adressen van de mensen gewoon te vinden op naam (egbert-jan.sol@etm.ericsson.se en niet meer etmejso). Maar hiermee is het leed nog niet geleden. De drang naar afkortingengebruik strekt veel verder. Wat dacht u van ISDN (nog bekend), ADSL (al een keer van gehoord misschien), GPRS, LMDS, MPLS, en DWDM. Probeer de laatste afkorting maar eens in het Engels uit te spreken. Nog niet genoeg? Wat dacht u van WCDMA of HSCSD? De laatste noem ik al HS-en-nog wat. Alfabetsoep, flink doorkoken en kijken wat je over houdt. Door scherp opletten kwam ik er achter dat NBT Next-Big-Think betekent. Toen kookte de soep over.
Neem nu Internet in plaast van TCP/IP of het Web in plaats van WWW, lekker kort, en iedereen weet meteen wat je bedoelt. Spreek gewoon over computer in plaats van cpu en als het dan toch een afkorting moet zijn, dan maar twee letters als de PC (Personal Computer) en IP (Internet Protocol). Waarom niet gewoon ‘always-on’ in plaats van ADSL, ‘gekleurde lasers’ voor DWDM, ‘digitale (privé) straalzenders’ voor LMDS en 3G voor derde generatie GSM? Dan begrijpen wij vanaf dag 1 wanneer iets interessant kan zijn. Gekleurde lasers is niet interessant voor gewone stervelingen. Een opvolger voor GSM is natuurlijk wel interessant. En ‘always-on’ is ideaal voor de Internetter.
Als u dan geïnteresseerd bent, kunt u altijd nog proberen de details te achterhalen. Gekleurde lasers (DWDM) betekenen dat in plaats van één laserlicht-kleur door een glasvezel veertig tot wel honderd kleuren door dezelfde glasvezel in bijvoorbeeld de Atlantische oceaan kunnen lopen. Door deze kabel lopen dan 3 miljoen telefoonlijnen in plaats van dertigduizend, en dan dalen de kosten van een telefoongesprek naar de VS in vier jaar tijd van f 3,- naar 15 cent per minuut en is internetten over de grote plas niet meer traag.
Digitale (privé) straalzenders (LMDS) wordt leuk als u voor een bedrijfsapplicatie 37.5 Mbps wilt ontvangen en wanneer de leveranciers van vaste verbindingen u melden dat u pas over een jaar aan de beurt bent. Als u een draadloos alternatief heeft, dan kunt u zich voorstellen dat enige concurrentie c.q. verbeterde serviceverlening in het draadgebonden traject tot ontwikkeling komt.
Blijft over ‘3G’ voor de derde generatie GSM. Ik weet dat mijn telecomvakbroeders bij het lezen van deze uitspraak door het plafond gaan. ‘Dat klopt niet, WCDMA is geen GSM’. Weet ik wel, maar dat wil je normale mensen toch niet uitleggen. Zelfs de bankiers die volgend jaar vele miljarden op tafel gaan leggen voor de veilingen van de frequenties voor die 3G zullen dat liever doen voor de volgende generatie GSM dan voor een onbekend vijfletterige afkorting. Voor velen is de technologie achter afkortingen niet zo belangrijk. Belangrijker is wat er mee gedaan wordt, wat de gevolgen zijn.
‘Always-on’ is nieuw voor ons. In Amerika, waar lokaal bellen gratis is, is het drukste moment in het telefoonnetwerk niet meer van 9.00 tot 10.00 uur, maar van 15.00 tot 16.00 uur wanneer èn de bedrijven nog werken èn de schoolkinderen thuis zijn gekomen. Blijkbaar zitten ze flink op Internet te werken. Sinds ik mijn kabelmodem met ‘always-on’ heb, mogen de kinderen nu ook na school het Net op. Leuk dacht ik, totdat ik een keer met paint-shop-pro in de browsercache-directory de plaatjes bekeek. Ze hadden hun eerste pornosite al gevonden (waarschuwing: zo kan ook iedereen op uw werk eenvoudig zien waar u op Internet naar gekeken hebt). Daarnaast hoorde ik van een aantal gemene PC-virussen en computerkraken, van mensen die hun PC dag en nacht hadden aan staan.
Ondoordacht een alfabetsoep maken is geen kunst, vooral als je er niet over nadenkt door wie en hoe dat voorgerecht gegeten zal worden. De uitdaging is het maken van een complete, smakelijke en begrijpelijke maaltijd.
