Zoals Corel meewaait met diverse winden, heeft ook Be zijn heil gezocht in meerdere trends. Het softwarebedrijf van oud-Apple-topman Jean-Louis Gassée begon met een besturingssysteem voor multimedia-productie door de creme-de-la-creme der toekomstige audio- en video-designers.
Het veelbelovende, technisch geavanceerde besturingssysteem Be OS moest het echter afleggen tegen Apple’s grip op de Macintosh-markt. Dan maar de x86-markt op. Daar opereren weliswaar meerdere hardwareleveranciers. Er is echter weer een softwarespeler met meerdere vingers in de pap; Microsoft.
Pc-producenten waren dan ook wel gecharmeerd van Be’s platform, maar het bleef bij beleefde interesse. Applicatie-ontwikkelaars zagen geen directe reden hun software over te zetten naar een desktop-platform dat nog voet aan de grond moest krijgen. Daardoor kampte Be met de bekende kip-ei situatie; hardware volgt software en vice versa; geen van beide kreeg kritische massa. Het gratis verstrekken van een slanke uitvoering van het besturingssysteem kon hier geen verandering in brengen.
Op naar de volgende trend: taakspecifieke computers voor internettoegang, later ook draadloos. Het Be OS werd drastisch gewijzigd, ingebed in hardware en omgedoopt tot Be IA. Het idee van internet-appliances ontgroeide echter maar niet de hype-status. Toch wist Be een grote klant binnen te halen; elektronicareus Sony, maar ook dit was niet voldoende.
Het ironische aan de teloorgang van Be is dat handcomputerfabrikant Palm dit bedrijf nu inlijft om zich Microsoft van het lijf te houden. Het besturingssysteem van Palm ontbeert juist de multimedia-eigenschappen die Be al jaren in huis heeft en die Microsoft toevoegt aan zijn ingebedde Windows-variant. Be versus Microsoft, maar dan op andermans Palm.
