Misschien voelt de ramp in New York alweer als oud nieuws in Nederland, maar dat is in Londen zeker niet het geval. De zusterstad van New York heeft honderden van zijn bankiers verloren en dankt bovendien een belangrijk deel van zijn bestaan aan een intensieve uitwisseling met de Amerikanen, veel meer dan enige andere stad in Europa.
Het conferentiecircuit, een van Europa’s belangrijkste, is volkomen stil gevallen. Een congres over streaming media op internet, waar de Amerikanen technologische voorlopers zijn, was vorige week nog maar een schim van de show van vorig jaar. Veelzeggend is dat een Microsoft-directeur die een openingstoespraak zou houden, afzegde wegens veiligheidsoverwegingen van bedrijfswege.
Onzin natuurlijk, want Microsofts opperdirecteur Steve Ballmer dook een paar dagen later wel op ter gelegenheid van de lancering van Windows XP. Kortom, de meeste Amerikanen zijn doodsbenauwd, en de enkeling die de overtocht toch waagt is ofwel een gepokte en gemazelde ex-soldaat (de ceo van Commerce One), ofwel gewend aan bommen bij de bushalte, zoals de Europees directeur van Realnetworks, die jaren in Israël doorbracht.
Of Ballmers bravoure het gevolg is van een privé-jet, of van werkelijke moed, is trouwens onduidelijk.
Het ironische is dat juist een internet-video beurs een doorslaand succes had moeten zijn. Realnetworks vertelde me dat het vijf keer meer geïnteresseerde, potentiële klanten aan de lijn hebben gehad dan voor de aanval. Tal van lokale internet-videoproductiebedrijven, die hier werken voor de grote banken, gaat het voor de wind. Dat zijn dus geen producenten van dure apparatuur voor videoconferenties, waarvan de koersen direct na de aanslagen omhoog schoten, maar bedrijven die een videoboodschapje afleveren op de desktop van hun werknemers. Beleggers beginnen zich maar net te realiseren dat zich daar na de ramp eveneens een grote markt ontwikkelt.
Niettemin, in Londen gebeurde tot nu toe natuurlijk niets. Maar premier Tony Blair, die hier wordt geridiculiseerd als een Amerikaanse ambassadeur met een Brits accent, doet zijn uiterste best om van Londen Osama’s volgende doelwit te maken. Voor de meeste Engelsen voelt New York trouwens een stuk dichterbij dan Amsterdam. Londenaren zouden verbaasd zijn als hier niets zou gebeuren. Vandaar dat om de haverklap metro’s worden afgesloten en gebouwen worden ontruimd. In de jaren vijftig is al eens onderzocht hoe talkpoeder (virus?) zich verspreidt door de metrobuizen die dagelijks drie miljoen reizigers verwerken. De boodschap: er is geen reden tot hoop.
Niet dat de Britten plotseling voorbeeldig voorzichtig zijn geworden. Buiten de spits wordt uit voorzorg minder met de tube gereisd, en als je de torens van de City in wil, wordt je tas binnenstebuiten gekeerd, maar als Ballmer had geweten dat de beveiliging van de XP-lancering zo lek als een mandje was, had hij zich misschien niet met zoveel overmoed in het vliegtuig gehesen. Een bezoeker met twee zware tassen blufte zich achter mijn rug langs de detectiepoortjes, en ik ontdekte later dat ik mijn zakmes mee naar binnen had gesmokkeld.
Zonder hoop op een spoedige afloop van de oorlog, en met Osama die om de haverklap op de televisie opduikt, zal de absentie van de Amerikanen in Londen nog wel even voortduren. In een klimaat van onzekerheid heeft iedere gek met een mening een publiek, al dan niet op internet.
De CIA doet er zelf het hardst aan mee door te redeneren dat de werkelijkheid de fantasie heeft gevolgd en dat terroristen geïnspireerd door Hollywood-films wolkenkrabbers hebben getorpedeerd. In een briljant tegenoffensief zijn daarom een aantal scenarioschrijvers bijeen geroepen om te brainstormen over mogelijke volgende aanslagen.
Nu we eenmaal zover zijn, zal het ook niet lang meer duren voordat een sektarische groep samenzweringstheoretici zal beweren dat de televisiebeelden van 11 september eigenlijk getruukte studio-opnamen betroffen. De url van hun website, waar hun met Windows XP gemonteerde filmbewijs kan worden gedownload, zal ik te zijner tijd doorgeven.
Er moet trouwens ook een Arabische website zijn met goede spionagecontacten, want een meerderheid van de bevolking in veel Arabische landen is ervan overtuigd dat de Israëlische geheime dienst achter de aanslagen zit.
De krankzinnigste verwarring van fictie en feiten was echter Sesamstraats Bert en een fles Johnnie Walkers whisky die opdoken naast de schouder van Osama op posters van moslimfundamentalisten in Bangladesh. De Bert is Evil website waar de illustraties vandaan waren geplukt is inmiddels uit de lucht, maar deze oorlog wordt steeds virtueler.
Wij leven straks met internet-video omdat we de straat niet meer opdurven, maar in Bangladesh leeft internet nog gewoon op straat.
