Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict nieuws van de afgelopen week. Met deze keer: Wie staan daar samen op het podium? Waar woont de grote roerganger?
Wie staan daar samen op het podium?
… Steve Ballmer en Scott McNealy! Je zou nog eerder een gezamenlijke persconferentie verwachten van Arafat en Sharon. Ik wilde het niet geloven, maar toen ik de beelden van de twee breed lachende heren nogmaals bestudeerde, kon ik er niet omheen: dat waren onmiskenbaar de tronies van de topmannen van Microsoft Sun. Het kan verkeren. Voor twee miljard dollar trekt het keffertje McNealy alle rechtszaken in en houdt hij zich de komende tien jaar koest. Zou ik ook doen. Maar wie moet nu de strijd leiden tussen de ‘Mensheid en Microsoft’? Wie moet wijzen op de gevaren van ‘Captive Directory’ (Active Directory), van ‘de gevaarlijkste en machtigste industrieel van onze tijd’ (Bill Gates), van ‘de Corvair van alle webservers – onveilig bij elke snelheid’ (IIS), van ‘het rijk van het kwaad’ (Microsoft) en van de gigantische haarbal (Windows en NT). Allemaal constateringen van Scott McNealy die er al ruim een decennium een vast nummer van maakt Microsoft te verketteren. En dan nu honkbalshirts uitwisselen met Steve Ballmer?
Tja. De kritiek van McNealy had toch altijd al iets van keffen tegen de baas. Maar hij deed het tenminste en het geagiteerde hondje heeft het Microsoft knap lastig gemaakt. Java bracht de nakende Windows-hegemonie op de server aan het wankelen; klachten van Sun vormden de basis van antitrust-processen in de VS en Europa. En in alle aanklachten die Sun aanspande, moest Microsoft uiteindelijk inbinden. Bij de laatste schikking betaalt Microsoft zo’n enorm bedrag aan Sun dat de Europese boete een schijntje lijkt.
De megadeal maakt een einde aan alle patent- en antitrust-zaken die Sun tegen Microsoft heeft lopen of zelfs maar in gedachten heeft. In plaats daarvan nemen de bedrijven wederzijds licenties en gaan zelfs samenwerken om hun platformen beter te laten samenwerken.
Microsoft kan weer een naam afvinken. Nu nog de claim van 1 miljard dollar van Real Networks bezweren en de antitrust-processen zijn voorlopig weer de baan. Behalve die in Europa dan. Pikant is het dat Suns klacht bij de EC – concurrentievervalsing vanwege het onthouden van communicatieprotocollen en interfaces – nu ineens via een licentieovereenkomst kan worden geregeld.
Sun zal een saaier bedrijf worden. Maar het wordt tijd dat Sun de overspannen retoriek inruilt voor zakelijke bedrijfsvoering. Door de eenzijdige fixatie op Sparc en Solaris heeft Sun de boot gemist. Een steeds groter deel van de servermarkt wordt bediend via goedkope standaardcomputers die werken met Windows of Linux. Vorige week kondigde het bedrijf weer 3300 ontslagen aan. Maar Sun hoeft niet per se langzaam in zee te zakken. Met de nieuwe softwarestrategie, een zakelijke benadering van de x86- , Windows- en Linux-wereld, kan het bedrijf zich – gesteund door een sterke cashpositie – een nieuwe toekomst scheppen. De vijanden van Microsoft moeten alleen een nieuwe vaandeldrager zoeken.
Waar woont de grote roerganger?
… nog altijd in China. We moeten er rekening mee houden dat de Chinezen in toenemende mate de ict-trends en -standaarden gaan bepalen. De omvang van de bevolking is zodanig dat elk besluit van de Chinese overheid bijna per definitie een ‘kritische massa’ heeft. Dat hebben we al gemerkt met de mobiele telefonie, waar China doodleuk besloot naast W-cdma (Europa) en TD-cdma (vooral VS) nog een eigen standaard voor de derde generatie mobiele telefonie te ontwikkelen: TD-scdma. En met 250 miljoen gsm-abonnees willen de telefoonfabrikanten daarvoor wel telefoons ontwikkelen.
Om zijn spierballen te tonen wil China nu ook een eigen beveiligingsprotocol voor wifi-netwerken afdwingen, buiten de internationale afspraken om. Buitenlandse leveranciers worden verplicht hun producten daarvan te voorzien. Marktleider Intel weigert vooralsnog en topman Barrett spoedde zich deze week zelfs naar Beijing om een oplossing te zoeken. Hij begrijpt dat hier meer speelt dan een technologisch dispuut. Aan de orde zijn verschuivende machtsverhoudingen.< BR>
Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict-nieuws van de afgelopen week.
