Een belangrijke les ethiek luidt kort samengevat dat je iets niet moet doen omdat het kan.
Een belangrijke les ethiek luidt kort samengevat dat je iets niet moet doen omdat het kan. Als mailserverbeheerder kun je in theorie – en vaak ook in praktijk – de mail van je naaste collega’s, je directe baas, je P&O-functionarissen en zelfs je directeur lezen. Als netwerkbeheerder kun je in wezen ‘sniffen’ wat er zoal gebeurt op ‘jouw’ netwerk of de daaraan hangende pc’s. Als leidinggevende kun je een it’er opdracht geven mails van anderen uit de mailserver te vissen en eventueel uit te printen. En als voorzitter van de bestuursraad kun je detectives inhuren om uit te zoeken wie er nou toch lekt aan de pers.
Maar al deze voorbeelden zijn in meer of meerdere mate fout. Dat iets simpelweg kan, wil niet zeggen dat het correct is, of mag. Ja, zelfs een almachtige beheerder, een leidende leidinggevende en een besturende bestuursvoorzitter mogen niet zomaar alles. Ook niet als het gaat of zou gaan om een huichelachtige leidinggevende, werkweigerende medewerker of frauderende directeur. Natuurlijk mag zo iemand ook niet huichelen, werk weigeren en frauderen. Of bedrijfsgeheimen en strategische besprekingen lekken aan de pers.
Het wiskundige ‘min en min wordt plus’ is namelijk beperkt tot de wiskunde. In de werkelijke wereld mag je kwaad niet met kwaad bestrijden. Hoe graag je dat ook zou willen. Of hoe noodzakelijk dat ook mag lijken. Want het levert vaak wel resultaten op. Neem dan wel de bredere invalshoek en denk even na; resultaten zijn vaak ook besmeuring van imago (zowel persoonlijk als op afdelings- of bedrijfsmatig niveau), het bovenkomen van meer vuile was, verontwaardiging bij anderen, en mogelijk baanverlies. Die laatste twee gevolgen zijn natuurlijk weer afhankelijk van het ethisch besef van anderen, die nu moeten laten zien dat ze zelf ethisch handelen. Kwestie van de streep trekken, een oordeel vellen. Lijkt mij. Maar wie ben ik? Geen ceo.
br>
