Nanosatellietstartup NanoAvionics heeft een deal gesloten om een Singaporese onderzoeksmissie bij te staan met het vervaardigen van een 12U-grote nanosatelliet om onderzoek te doen naar hoogimpulsmanouvres. Eerder was het al onderdeel van een consortium om een constellatie van nanosatellieten in de ruimte te brengen.
NanoAvionics, een spin-off van de Universiteit van Vilnius in Litouwen, heeft zo’n tachtig werknemers en ontwikkelt nanosatellieten voor commerciële- en onderzoeksdoeleinden. Sinds enige tijd heeft het bedrijf ook een vestiging in Midland, Texas.
De markt voor nanosatellieten lijkt een groeimarkt te gaan worden waar veel competitie plaatsvindt, niet in de laatste plaats doordat het relatief goedkoop en makkelijk is om nanosatellieten te produceren. NanoAvionics gebruikt hiervoor standaard modules ter grootte van de bekende rack-unit of U.
De nanosatelliet voor het Singaporese onderzoek genaamd ‘Cathode-Less Micro Propulsion Satelliet’ (CaLeMPSat) heeft een maat van 12U. De satelliet-bus moet eind februari 2020 klaar zijn en uiteindelijk gelanceerd worden eind 2020.
Het doel van de missie is het testen van bepaalde thrusters of stuwraketjes voor nanosatellieten, om precies te zijn miniatuur-Hall-effect-stuwraketjes (Hall Effect Thursters, of HETs), allen gebruikmakend van wattages onder de 100W.
Experimentele systemen
De onderzoekssatelliet gaat de ruimte in met onder anderen een 60W HET, een 30W HET en twee 10W Hall Effect Micro Jets. Verder gaan nog enkele andere experimentele systemen mee. Het doel van de tests is het onderzoeken van nieuwe missie-mogelijkheden voor nanosatellieten en te leren hoe goed in formatie te blijven of specifieke manoeuvres uit te voeren in de ruimte, voor zaken zoals onderhoud of buitenbedrijfstelling van de satellietjes om ruimteafval te verminderen.
Mogelijkheden met nanosatellieten zijn er legio, zo kunnen de kleine satellieten als satelliet-constellatie bestaan en daarmee als specifiek doel hebben onderdelen van het ‘internet-of-things’ verbinden. Hiervoor kreeg een consortium van verschillende bedrijven eerder dit jaar een subsidie van 10 miljoen euro waarvan de helft voor rekening van de Europese Commissie, een kwart door de European Space Agency en nog een kwart door private investeerders.
Het doel van de ‘constellatie van nanosatellieten’ is om zo verschillende sensoren en andere iot-apparaten te verbinden. Wat voor dienstverlening hier precies mee verleend moet worden, is overigens nog niet duidelijk.
De hele constellatie moet eind 2020 de lucht in en in een baan terechtkomen op zo’n 500 km hoogte, of low earth orbit, en bestaat in eerste instantie uit twintig satellieten, maar dat moet uitgroeien tot zeventig aan het eind van 2023. De satellieten wegen tussen de 15 en 30 kg en moeten tien jaar meegaan.
