De Royal Navy laat in opdracht van de Britse regering een marineschip bouwen dat onderzeese internet- en communicatiekabels moet beschermen. Volgens de Britten is het bewaken van deze voor de samenleving vitale infrastructuur hard nodig vanwege het risico op sabotage door vijandelijke onderzeeërs.
Dit Multi Role Ocean Surveillance-schip met een man of vijftien aan boord zal naar verwachting in 2024 worden ingezet in zowel Britse als internationale wateren. Het defensievaartuig wordt uitgerust met sensoren en patrouillerende onderwaterdrones om zeekabels in de gaten te houden.
Defensieminister Ben Wallace zegt tegen de BBC dat de onderzeekabels ‘van vitaal belang zijn voor de wereldeconomie en de communicatie tussen regeringen’. De NOS schrijft in een bericht dat de Navo, waar het Verenigd Koninkrijk lid van is, zich al jaren zorgen maakt over de beveiliging van internetkabels, met name die in de noordelijke Atlantische Oceaan tussen de VS en West-Europa. In 2017 sprak een Amerikaanse marinecommandant van ongekende Russische activiteit in de buurt van die kabels.
Vitale infrastructuur
Onderzeekabels vormen een essentiële schakel in het internetverkeer tussen de continenten. Zo’n kabel bestaat uit glasvezels ingebed in een gel van aardolie met daaromheen verschillende lagen, bestaande uit (van binnen naar buiten): koperen of aluminiumbuis, polycarbonaat, aluminium, staalkabels, mylar en polyetheen.
De eerste onderzeekabels voor telecommunicatiedoeleinden zagen medio negentiende eeuw het licht. Zo legden in 1850 de broers Jacob en John Watkins Brett van de Anglo-French Telegraph Company de eerste onderzeese telegraafkabel op de bodem van het Kanaal. Acht jaar later lag er een bruikbare kabel op de bodem van de Atlantische Oceaan.
Volgens een overzicht van de BBC uit 2017 liggen er op de gehele wereld zo’n 430 onderzeekabels, met een totale afstand van 683.508 mijlen (1,1 miljoen km). De Egyptische haven van Alexandria blijkt een behoorlijke stoorzender: daar beschadigen regelmatig scheepsankers die over boord gaan, internetkabels, met matige internetverbindingen tussen Europa, Afrika en Azië tot gevolg.
