De inschrijvingstermijn voor een nieuwe Amerikaanse amnestiewet met betrekking tot millennium-aansprakelijkheid is verstreken. Deze zogeheten ‘Samaritan Act’ is oktober vorig jaar aangenomen en spreekt bedrijven vrij van onjuiste verklaringen over hun millenniumbestendigheid.
Voorwaarde voor deze amnestie is wel dat die uitspraken niet met opzet zijn gedaan. De officieel getitelde ‘Year 2000 information and readiness disclosure act’ moet organisaties aansporen informatie met elkaar te delen zonder angst te hebben voor juridische represailles. Sceptici menen dat deze wet niet de discussie bevordert, maar eerder oneerlijkheid. Malafide bedrijven kunnen er immers op gokken dat het niet valt te bewijzen wanneer zij incompetent of roekeloos zijn geweest in de aanpak van het millenniumprobleem.
Verlopen
Het voornaamste probleem betreft echter de inschrijvingstermijn. Deze is op drie december 1998 verlopen. Hierdoor vallen veel bedrijven buiten deze beschermende boot, vooral organisaties buiten de Verenigde Staten. Zij zijn wellicht niet eens op de hoogte van deze kwestie, laat staan van het aansprakelijkheidsgevaar. Dit betreft bijvoorbeeld exportbedrijven die producten verschepen naar de VS. Wanneer zij niet kunnen leveren doordat hun eigen toeleveranciers ten prooi vallen aan het millenniumprobleem, kunnen zij aansprakelijk gesteld worden door hun afnemers. Ook importeurs van goederen uit de VS lopen risico; zij verliezen het recht hun Amerikaanse leveranciers aan te klagen wanneer die vanwege millenniumproblemen hun overeenkomsten niet kunnen nakomen.
Achterstand
Juristen zien deze situatie als een economische achterstand die middels Europese en eventueel nationale wetgeving moet worden rechtgetrokken. "Als de Europese Commissie niet binnen zes maanden nieuwe regels introduceert, is het waarschijnlijk te laat", meent jurist John Mawhood van het Britse advocatenkantoor Tarlo Lyons, dat zich specialiseert in technologie-zaken. "Bedrijven buiten de VS zijn nu veel kwetsbaarder voor aanklachten en aansprakelijkheid." Zowel de EC als de Oeso (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) zeggen zich bewust te zijn van deze kwestie, maar dat er momenteel geen internationale initiatieven zijn om dit probleem op te lossen. JB
