Het Museum Volkenkunde in Leiden heeft gekozen voor een DISC Blu-ray digitaal archief. De wens voor lange termijn archivering en de grote hoeveelheid digitale bestanden maken het noodzakelijk een opslagsysteem te kiezen dat veel duurzame opslagcapaciteit biedt i.c.m. een hoge betrouwbaarheid.
Op dit moment zijn er al meer dan 100.000 digitale bestanden in hoge resolutie kwaliteit, alsmede audio (interviews, geluidsfragmenten) en video bestanden van tentoonstellingen en andere digitale documenten, die allemaal een relatie hebben tot de collectie van het Museum Volkenkunde. Het volume aan digitaal materiaal zal de komende jaren snel groeien.
Er is tevens een koppeling met het internet zodat nu al veel digitale collectie stukken zijn te raadplegen. De gekozen Blu-ray archiveringsoplossing van DISC biedt een opslagcapaciteit tot maximaal 5,2 TB op basis van Blu-ray discs van 50GB per stuk welke in een geautomatiseerde robot/ Library systeem zijn ondergebracht. De opslagcapaciteit van de DISC systemen lopen tot maar liefst 35TB per systeem.
Het DISC optische Blu-ray archief is gekoppeld aan het netwerk. Via het collectie informatie systeem (TMS) worden de digitale bestanden geregistreerd en kunnen deze op inhoud worden doorzocht. Deze oplossing is ideaal voor de toekomst omdat naast een ruime doorgroeimogelijkheid voor de opslagbehoefte tevens zeer betrouwbare en duurzame archivering wordt geboden. De duurzaamheid kenmerkt zich door een zeer laag energieverbruik ( ca 95% lager dan bij gebruik van harddisk systemen) en het feit dat de data minimaal 50 jaar leesbaar is. Dit is met name voor erfgoedcollecties een zeer belangrijke factor.
Over het Museum:
Museum Volkenkunde beheert collecties van wereldfaam, bijeengebracht door een reeks van illustere verzamelaars. De verzamelgeschiedenis is nauw verbonden met die van het Koninkrijk der Nederlanden. Koning Willem I (1772-1843) zond geleerden uit naar overzeese gebieden om materiaal en gegevens te verzamelen voor Nederlandse musea. In 1816 kwam het Koninklijk Kabinet van Chinese Zeldzaamheden tot stand. Hieruit kwam in 1821 het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden in Den Haag voort. Curiositeiten van allerlei aard zijn in de loop der jaren aan dit Kabinet toegevoegd, maar de etnografische verzamelingen bleven de belangrijkste, zeker toen in 1826 en 1832 de Japancollecties van J. Cock Blomhoff en J.F. van Overmeer Fisscher werden aangekocht en in 1837 die van Ph.F. von Siebold. De etnografische verzamelingen werden de basis voor het Ethnografisch Museum in Leiden (1837), later Rijksmuseum voor Volkenkunde, het huidige Museum Volkenkunde.
In de tweede helft van de negentiende eeuw breidden de collecties zich sterk uit. In de eerste decennia van de twintigste eeuw nam de collectie op het gebied van Indonesië zeer toe. Het museum slaagde er bovendien in waardevolle collecties te verkrijgen uit het Zuidzeegebied, uit Afrika (waaronder de Benin-bronzen), uit Amerika (onder meer een bijzondere collectie Peruaanse keramiek), uit Tibet en uit Siberië.
De belangrijkste aanwinst in deze periode was echter de overdracht van die voorwerpen uit het Rijksmuseum van Oudheden, die buiten de klassieke oudheid vielen. Ook de collectie oudheden uit Amerika vond haar weg naar het museum. Na de Tweede Wereldoorlog werden collecties uit onder andere Nieuw-Guinea en Groenland verworven.
Museum Volkenkunde werd een museum van internationaal niveau met beroemde, goed gedocumenteerde collecties.
