In 2009 was er bijna vijf miljard (!) gigabyte aan digitale content in de wereld. Moderne, digitale technologie zorgt ervoor dat organisaties sneller zaken en transacties doen. Een goede zaak, maar dit brengt ook een enorme hoeveelheid digitale data met zich mee in de vorm van e-mails, bestanden, documenten, afbeeldingen, muziek en video. De meerderheid van al deze digitale data – 95 procent – is ongestructureerd. Eindgebruikers genereren hiervan maar liefst zeventig procent en delen veel persoonlijke data met de buitenwereld. Een groot gedeelte van de data die een onderneming opslaat, heeft weinig zakelijke relevantie (muziekbestanden, vakantiefoto’s, persoonlijke bestanden etc.) en is daarmee overbodig. IT- en storagemanagers zijn dus verantwoordelijk voor een grote hoeveelheid actieve, inactieve, onbelangrijke en verouderde data. En met een voorspelde datagroei van vijftig tot zestig procent per jaar is het voor hen zaak hier zo (kosten)efficiënt mogelijk mee om te gaan.
De vraag is hoe het bovenstaande te realiseren. Het antwoord: Storage Resource Management (SRM). SRM biedt uitgebreide mogelijkheden voor data-analyse en het maken van gefundeerde beslissingen omtrent opslag en capaciteitsplanning. SRM identificeert data en vertelt alles over gebruikerstoegang, wijzigingen en hoe vaak bestanden zijn gebruikt. Daarnaast vindt het ongebruikte opslagcapaciteit en zorgt het ervoor dat eindgebruikers niet teveel ruimte opslokken met privébestanden.
Inactieve en verouderde data die naar het archief zijn verplaatst, laten een klein bestandje achter op de plek waar het origineel stond. Zakelijke applicaties hebben zo wel toegang tot het originele bestand, maar er wordt dan op het productiesysteem geen opslagruimte gebruikt. Eindgebruikers zien geen verschil doordat alle toegang tot de gearchiveerde content voor hen transparant is en blijft. Met behulp van regels die gebruikers zelf in SRM instellen, zorgen ze ervoor dat irrelevante data automatisch worden opgeslagen op voordeliger opslagmethodes.
Ten slotte is het zaak de zogenaamde deduplicatietechnologie die geïntegreerd is in SRM, in te zetten. Deduplicatie is een steeds populairder manier om de hoeveelheid opgeslagen data in archieven te reduceren door van elk bestand slechts één versie op te slaan. Er zijn twee softwarematige mogelijkheden. De ‘embedded approach’ spoort dubbele bestanden op als ze worden verplaatst en beperkt zo het gebruik van het netwerk. De ‘global approach’ gaat nog verder en dedupliceert dubbele bestanden, ongeacht datatype, bron, platform of opslagplaats.
De hoeveelheid digitale data zal in de nabije toekomst alleen maar verder toenemen, terwijl de IT-budgetten steeds verder krimpen. Het is daarom noodzakelijk om tot een geïntegreerde langetermijnstrategie te komen voor vermindering van de hoeveelheid data. Met SRM bewaren bedrijven alle data zolang als nodig en besparen ze bovendien ook nog eens op de kosten voor dataopslag.
Willem Boelman, Product Marketing Manager bij CommVault
