De opkomst van multicore processoren benadrukt toch weer de flessenhals van zowel de geheugenbus als de geheugenchips zelf. Intel volgt het AMD-voorbeeld van HyperTransport voor eerstgenoemde. Voor het tweede haalt het nu weer de banden aan met Rambus.
Intel heeft een overeenkomst gesloten met geheugenontwerper Rambus voor diens XDR-technologie. Het is een niet-exclusieve overeenkomst die bovendien slechts de evaluatie betreft van Rambus’ geheugentechnologie voor toekomstig gebruik door Intel. Laatstgenoemde zegt nog geen concrete plannen te hebben.
XDR (extreme data rate) is een door Rambus ontwikkelde snellere variant van SDRAM-geheugenchips en biedt een achtvoudige gebruik van de geheugenbus dankzij Rambus-eigen technologie. Diverse andere chipfabrikanten, waaronder Samsung en Elpida, hebben eerder al een licentie op XDR genomen.
Daarnaast heeft Rambus nu net zijn Terabyte Bandwidth Initiative onthuld. Het voorziet daarmee in geheugenchips met een datadoorvoersnelheid van wel een Terabyte per seconde. Die topsnelheid wordt gehaald door twee keer per kloktik van de processor 32 bit aan data te versturen. Dit gebeurt dus net als bij huidig DDR-geheugen (double data rate) op het ‘rijzen en dalen’ van de kloktik.
Rambus is enkele jaren terug een omstreden naam geworden. Dit door enerzijds de redelijk bindende overeenkomst met Intel en anderzijds Rambus’ juridische kruistocht tegen SDRAM-geheugen en opvolger DDR SDRAM. Intel voorzag zijn toen nieuwe Pentium 4-processoren van alleen ondersteuning voor Rambus-geheugen.
Dat was toentertijd weliswaar snel, maar ook relatief duur en had een relatief lage reactiesnelheid (hoge latency). De hoge prijs kwam door de licentievergoedingen die geheugenproducenten moesten betalen aan Rambus. Dat gold niet voor regulier SDRAM-geheugen en opvolger DDR. Later legde Rambus echter ook claims op die geheugentypen en eiste het vergoedingen. De relatie met Intel was daarvóór al verwaterd.
