De regering is akkoord met een wetsvoorstel van minister Van Boxtel, dat opname van een biometrisch kenmerk in reisdocumenten mogelijk maakt. Het voorstel gaat nu naar de Tweede Kamer. De regering ziet paspoortbiometrie als geducht wapen tegen ‘lookalike’-fraude.
Onduidelijk is nog of het biometrisch kenmerk uitsluitend in het reisdocument komt dan wel tevens wordt opgeslagen in een database. Het agentschap Basisadministratie Persoonsgegevens en Reisdocumenten (BPR) onderzoekt de voor- en nadelen van opname van het biometrisch gegeven (of de combinatie van meerdere biometrische gegevens) in de GBA. Het verwacht dat onderzoek na de zomer af te ronden. Plaatsvervangend BPR-directeur Cees Meesters zei op het congres van de Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken (Nvvb) echter al dat hij ‘de kans dat biometrie in de GBA nodig is, niet zo waarschijnlijk acht’. Met de modernisering van de GBA wordt er niettemin wel rekening mee gehouden. Volgens Meesters ligt registratie in de paspoortenadministratie van de gemeente, bijgehouden in het zogenoemde Reisdocumenten Aanvraag- en Archiefstation (Raas), wel voor de hand.
Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) is tegenstander van elke centrale opslag van biometrische gegevens. Het heeft dat vorig najaar in een advies over Van Boxtels wetsvoorstel laten weten. Op het Nvvb-congres wist CBP-voorzitter Peter Hustinx te melden dat de regering weliswaar met het wetsvoorstel heeft ingestemd, maar over centrale opslag ‘nog wil nadenken’.
Alfred Speijers, die het door het College van Procureurs-Generaal en de Raad van Hoofdcommissarissen geïnitieerde project ‘Financieel Rechercheren’ leidt, zei dat in de jaren 1996 tot en met 2000 in Nederland 435 duizend paspoorten (Nederlandse én buitenlandse) als vermist of gestolen zijn aangegeven. Hij rekende voor dat van de vijftienduizend pogingen tot misbruik die in 2001 werden vastgesteld in vijfduizend gevallen echt sprake was van vervalsingen. Uitgaande van een oplossingspercentage van 10 tot 15 procent moet het in totaal om 33- tot vijftigduizend vervalsingen gaan. Per vervalst document komt de maatschappelijke schade op 36 duizend euro, vorig jaar in totaal dus op 1,2 tot 1,8 miljard.
