Interview | Tvrtko Fritz (ceo)
Bij de licentiekostenperikelen van VMware spint het Duitse bedrijf EuroNAS garen. Ook omdat dit opslag- en virtualisatieproduct eenvoudiger is in gebruik, aldus ceo Tvrtko Fritz. Hoewel in 2005 opgericht voor de consumentenmarkt, blijkt juist de zakelijke markt belangstelling te hebben voor deze software.
Fritz vertelt tijdens de IT Press Tour in Amsterdam dat hij EuroNas met een paar vrienden heeft opgericht. Zijn loopbaan begon evenwel bij AMD, waarna hij vervolgens werkte bij opslagfabrikant Adaptive. ‘Iedereen zei dat Adaptive dood was, maar in de entertainmentindustrie was dat zeker niet het geval.’ Zijn carrière speelde zich af in de support.
München is de geboorteplaats van EuroNAS; sinds 2011 is er een dochteronderneming in Bulgarije die zich richt op ontwikkeling. Het team bestaat uit ongeveer vijftien vaste medewerkers en vijf freelancers. ‘We hebben een focus op Europese markten met kantoren in Duitsland en het VK. Daar verkopen we zelfs meer dan in Duitsland.’
Eén klik
Aanvankelijk richtte EuroNAS zich op eenvoudige nas (network attached storage)-oplossingen, met als doel een gebruiksvriendelijk product te creëren dat met één klik alles instelt. Het bedrijf ontwikkelde onder meer hvac (heating, ventilation & air conditioning)-clusters met dual node-servers voor redundantie, later uitgebreid met fibre channel-ondersteuning.
Een innovatie is het gebruik van een eigen snapshottechnologie gebaseerd op een grafische referentietechniek die snapshots efficiënter maakt dan traditionele kvm (keyboard, video, mouse)- of VMware-snapshots. Hierdoor worden prestatieproblemen door vergeten snapshots voorkomen, en de opslagruimte wordt optimaal benut zonder extra overhead. Tevens is een gededupliceerde netwerkbackup en instant recovery-functionaliteit ingebouwd, waardoor virtuele machines binnen enkele seconden zijn te herstellen, wat vooral belangrijk is voor zakelijke gebruikers die snel operationeel moeten blijven.
EuroNAS integreert virtualisatie met opslag en backup in één product, waarbij VMware-omgevingen ondersteund worden en backups snel en efficiënt verlopen, zelfs bij grote virtuele machines. De instant backup en recovery-functie zorgt voor snelle herstelmogelijkheden en het direct koppelen van backup-images, zonder dat er complexe samenvoegingen nodig zijn. Dit voorkomt langdurige uitvaltijden, zoals bij een voorbeeld van een tandarts die anders acht uur zou verliezen aan herstel.
Marktpositie en concurrentie
Hoewel VMware dominant is, ziet EuroNAS kansen in de markt voor klanten die op zoek zijn naar betaalbare en eenvoudig te beheren alternatieven. Het bedrijf concurreert met onder andere Open-E, Proxmox en Nutanix. ‘Ons onderscheid is dat we eenvoud, integratie en goede ondersteuning bieden. De producten zijn flexibel, hardware-onafhankelijk en schaalbaar, met ondersteuning voor diverse opslagprotocollen’, aldus Fritz.
Hij licht toe dat zijn bedrijf zich richt op zakelijke gebruikers die behoefte hebben aan een complete oplossing met één aanspreekpunt, in tegenstelling tot opensource-oplossingen die vaak complex zijn en specialistische (Linux)-kennis vereisen. ‘Wij ondersteunen ook disaster recovery en synchronisatie tussen locaties, wat van belang is in gebieden met beperkte internetcapaciteit.’
Eeuwig
Het licentiemodel van EuroNAS is gebaseerd op opslagcapaciteit en aantal nodes, met eeuwigdurende licenties en optionele ondersteuning na de initiële periode van meestal drie jaar. Dit model geeft klanten flexibiliteit en voorkomt herhaalde licentieaankopen bij hardware-vervangingen.
De ondersteuning is een essentieel onderdeel van de bedrijfsstrategie. ‘Ik ben daar zelf bij betrokken’, zegt Fritz. ‘Supportteams zijn gevestigd in Bulgarije, met native speakers en uitgebreide kennis, wat het bedrijf in staat stelt om persoonlijke en effectieve service te bieden.’
EuroNAS ziet wat Fritz een ‘extreme’ groei noemt, gedreven door klanten die op zoek zijn naar alternatieven voor VMware. ‘Het is geen liefdeshuwelijk’, zegt hij. ‘Niemand verlaat VMware omdat ze dat willen. Ze vertrekken omdat ze moeten.’
Het antwoord van EuroNAS is Eevos, een hypergeconvergeerd besturingssysteem dat virtualisatie, opslag en back-up integreert. ‘Het is een alternatief voor VMware vSAN’, zegt Fritz, ‘maar zonder vendor lock-in.’ Eevos draait op standaard x86-hardware en ondersteunt protocollen zoals SMB, NFS en iSCSI. Het bevat gededupliceerde netwerkback-up en instant recovery-functies. ‘Het is mogelijk om een VM binnen enkele seconden te herstellen en zelfs de back-upimage direct te mounten’, claimt Fritz.
Hij meent dus de komende drie jaar flink te groeien. Hoe kom je dan aan voldoende ondersteunend personeel? ‘Eigenlijk hebben we dat al’, reageert Fritz. ‘VMware had 1.800 mensen in dienst in Sofia, en ze hebben bijna twee derde daarvan ontslagen.’
OEM-partnerschappen
EuroNAS heeft wereldwijd tussen de dertig- en zestigduizend installaties. Ongeveer tachtig procent van de omzet komt uit OEM-partnerschappen, waarbij EuroNAS technologie levert aan andere merken die hun eigen labels gebruiken. Dit draagt bij aan de marktpenetratie zonder directe concurrentie met distributeurs. Daarnaast werkt het bedrijf met diverse partners in Europa – onder andere DWP uit Almere – en daarbuiten, waaronder grote distributeurs met uitgebreide resellernetwerken.
De verkoopstrategie omvat directe verkoop in sommige landen en samenwerking met partners in anderen, met een focus op het uitbreiden van het kanaal en het vergroten van de naamsbekendheid.
Sluit het aan als een blokapparaat en het werkt
Fritz is trots op de hardware-onafhankelijkheid. ‘We ondersteunen NVMe via Fibre, SAS, iSCSI, wat je ook hebt’, zegt Fritz. ‘Sluit het aan als een blokapparaat en het werkt.’ Die flexibiliteit heeft geleid tot hybride implementaties met Seagates ConVault-units, die SAS-gebaseerde bulkopslag combineren met NVMe-metadatacaching. ‘Het is een typische Ceph-use-case’, zegt Fritz. ‘Hoge capaciteit, gemiddelde prestaties, schaalbare architectuur.’
EuroNAS bedient diverse sectoren, waaronder media- en videoproductie, industriële omgevingen, onderwijs en bouw. Voorbeelden zijn grote tv-stations in Polen met opslagbehoeften van meerdere petabytes, universiteiten, en bouwbedrijven met verspreide vestigingen die virtuele machines synchroniseren met centrale servers.
Voordeel
Fritz onderkent dat het onder de huidige geopolitieke omstandigheden een voordeel is om een Europees bedrijf te zijn. ‘Niet zozeer in Duitsland, daar lijkt het weinig mensen uit te maken. Het is niet voor niets dat we één reseller hebben in Duitsland, maar drie in het VK. Maar in Nederland, Spanje en Portugal bijvoorbeeld zijn ze echt op zoek naar Europese producten.’
Doe mij er ook maar zo eentje.
Maakt niet uit wat als maar iets is “dat met één klik alles instelt”.
Wel knap dat ze technisch proberen te concurreren met kvm (proxmox is bijv kvm based) en vmware. En dat dat aardig lijkt te lukken.
Ff zelf een efficientere snapshot techniek verzinnen en maken. Een eigen hyperconverged architectuur. Niet slecht.
Dat voorbeeld van instant-revovery met die 8 uur hersteltijd is natuurlijk absurd, want hypervisors hebben altijd wel snapshot functionaliteit, met snapshots waar je van kunt booten.
En die “maar dan zonder vendor lock-in” bewering is best mallig als het om een hypergeconvergeerd (1 product/box) besturingssyteem gaat: EuroNAS Enterprise Virtualization OS. EEVOS.
OS is trouwens verwarrend, want eigenlijk hypervisor, maar in hypervisor zit standaard niet opslag en backup geintegreerd.
Er is hardware onafhankelijkheid, maar als klant draait alles op die eEVOS. Wat als Broadcom die nou overneemt..?
Met die enterpriseoplossingen met lekker dom op 1 knop clicken heb je als klant geen kennis nodig, maar wel voor je exit strategie.
Laat ik keertje wat genuanceerder afsluiten dan gebruikelijk en voor EuroNAS een oudlid-uitspraak te kiezen: het biedt kansen, maar geen wonderen.
We gaan het zien.
Frustratie leidt tot innovatie want never waste a good crisis zit de kern in de portabiliteit welke afhankelijk is van de opslag. Je workload naar de cloud verplaatsen of naar een andere hypervisor gaat niet om wonderen maar om de mogelijkheden waarin de ondersteuning nog wel een dingetje is als ik kijk naar een all-in-one oplossing zonder breed ecosysteem. De technische elegantie van een open source stack die proprietary gemaakt wordt gaat tenslotte om een blackbox. Wat betreft het staan op de schouder van reuzen moet Teus nog even goed naar de licenties kijken want hoewel de motor op basis is van OSS lijkt alle management code gesloten en beschermt tegen reversed engineering. Wat betreft de kansen waar Dino het over heeft zijn deze nogal beperkt.
Claim “30.000 tot 60.000 installaties” staat expliciet in het artikel maar wordt niet onderbouwd met bronnen, definities of context. In combinatie met de beperkte bedrijfsschaal en het ontbreken van publiek verifieerbare cijfers is dit een marketingstatement en geen bewijs van enterprise‑maturiteit. Er is ook geen aantoonbare lifecycle‑continuïteit want opgericht in 2005 voor de consumentenmarkt klinkt als micro-BV’s in Nederland zoals MetaMicro Automatisering.
Offshoring in 2011 van het support naar Bulgarije veranderd ook niks aan het feit dat het veel geschreeuw en weinig wol is want het artikel gaat meer om een advertorial dan een analyse van de kansen.
We hebben als micro-BV ooit wel een eigen hypervisor met startbare snapshots en backup/recovery overwogen, Oudlid. Maar dan had er permanent een vluchtauto met gestolen kenteken klaar moeten staan.
Rob,
Ik weet niet of die vluchtauto met gestolen kenteken een metafoor voor de goodwill op jouw balans is als we kijken naar zoiets als een lifecycle‑continuïteit probleem of dat het om de portabiliteit van de workload gaat. Want Machiavelli in het DNA van een micro-BV gaat om opportunisme aangezien resellers geen partners zijn in de transitie. Huidige geopolitieke omstandigheden zijn tenslotte gewoon een evolutie van de vorige omstandigheden als ik kijk naar offshoring. Metafoor van het kan wel maar is fysiek onmogelijk door 10 nieuwe steden te beloven maar geen stroom kunnen leveren vraagt inderdaad om een vluchtauto.
Paneldiscussie van 2012 tussen vier Computable-experts onder leiding van cloudtrainer Peter van Eijk waar Dino naar verwijst ging vooral om de keten van vertrouwen waarbij de kern van de boodschap om controle in plaats van geloven ging. Onthechting waar Henri Koppen toen over sprak ging niet om de servers want deze waren al verdampt door logische fictie van virtualisatie. Toen ik dertig jaar geleden over het idee van virtualisatie na ging denken was portabiliteit één van de business punten hierin. Het opdelen van hardware deden we namelijk al met LPAR en alle varianten erop. En ook deden we replatforming van CICS naar RISC op basis van één garage: https://nl.wikipedia.org/wiki/Technology_Independent_Machine_Interface
Dino heeft een punt in het verwachtingsmanagement maar Broadcom stelt me daarin (nog) niet teleur nu ik Intel/VMWare vervangen heb door een ARM64 SoC met containers. Revolutie van morgen is de infrastructuur in de edge waarbij trusted edge devices om het kenteken en chassisnummer gaan want een bestuurder is straks niet meer nodig.
Nee, ik bedoel dat ik servervirtualisatie nog altijd een verbijsterend staaltje van techniek vind dat even bedrijfskritisch is als al of niet haperende hardware. Gezien het feit dat de performance overhead al een jaar of 10, 15 nagenoeg nul is op Intel/AMD, een van de mooiste wapenfeiten uit de computergeschiedenis. Het zoveelste staaltje van ongelooflijke briljantheid van de IBM’ers uit de jaren 50,60 en van de mensen die er na circa 2005 weer mee aan de slag gingen.
Ik zat me suf te piekeren over wat traditionele kvm (keyboard/video/mouse of VMware-snapshots) met elkaar te maken konden hebben. Ik dacht dat wellicht onder een console-sessie van een VM bij Linux misschien nog conventionele KVM technologie kon zitten. Maar de geïnterviewde heeft hier vrijwel zeker gerefereerd aan Kernel Virtual Machine.
Zo zie je maar hoe snel het fout kan gaan met virtualisatie.
Welkom in de wereld van infrastructuur Rob want als we het ‘Duitse wonder’ ontrafelen dan vormen de schouders van reuzen een groot deel van de oplossing als het om de hypervisor-gebaseerde virtualisatie gaat. Reus hier is KVM waarvan veel afgeleiden zijn terwijl er andere ontwikkelingen zijn. Eén daarvan is containers en een andere is de hardware partitionering omdat er wel degelijk zoiets is als een performance penalty met hypervisor-gebaseerde virtualisatie of OS isolatie door het toevoegen van extra lagen.
Misschien dat je dit niet merkt bij 10 jaar oude code door de wet van Moore maar de performance testen laten een verschil zien. En dan heb ik het nog niet over aanzienlijke verschillen tussen onderliggende ISA (Instruction Set Architecture) want dominantie van x86 wankelt door inefficiëntie vanuit de backward compatibility. En laten we ook niet de vraag naar confidential computing vergeten die om hardware partitionering gaat want de vraag van morgen dwingt ons terug naar de ontwerptafel.
Virtualisatie als architectuurkeuze in plaats van een commodity layer vraagt om kennis van de infrastructuur die verloren is gegaan. Het was geen vluchtauto met gestolen kenteken maar vervluchtiging van de realiteit want Dino wijst op de beloofde turnkey levering van één druk op de knop en alles werkt, het omgekeerde wonder van Tita Tovenaar. Dat de werkelijkheid om beheer gaat is iets wat je pas merkt als het niet meer werkt.
Ja, dat laatste klopt. Wat dan resteert, is nòg een keer op zo’n knop drukken en bidden.
Van VMware etc. weet ik het niet maar van HyperV weet ik zeker dat er geen performance-penalty is: de hele virtualisatie is ‘weg-geabstraheerd’ tot multi-tenant hardware-drivers. Alle VM’s zijn identiek aan de fysieke (er is geen fysieke meer of ze zijn allemaal fysiek, hoe je het maar zien wil) zij het dat eentje het ‘root’ hyperV-console is. Het hangt er alleen maar van af wat de overige VM’s staan te doen. Je kunt HyperV nu ook genest draaien. Heel Azure draait virtueel, dus wat denk je? De winst is hardware-ontkoppeld beheer van de infrastructuur.
Suf te piekeren over wat kvm nou zou betekenen, gaat over je beperkte scope.
Je zou het ook context kunnen noemen.
En dat je HyperV nu ook genest kan draaien. Sinds 2016 hoor.
KVM/Qemu trouwens al veel eerder.
Dat alle VMs identiek aan de fysieke zouden zijn, lijkt me eerder een beperking.
Je wilt juist loskoppelen zoals je zelf schrijft en VM’s aanbieden die het OS wenst.
En niet bijzonder dat Azure virtueel draait, dat doet nl elke hypervisor.
Al moet het net als serverless toch op een server draaien.
Want Ce n’est pas une pipe is een abstractie ergens van en niet het ding zelf.
Misschien heeft Keuterboertje wel gelijk met zn pleidooi voor verplicht Linux invoeren.
Zelf bid ik altijd als ik tasklist van een willekeurige MS windows computer zie.
Goed de woorden zoeken, want voor je het weet citeer je een verzonnen tekst van Tarrantino.
The Tyranny of Microsoft will strike down us enzo.
Het gaat over mijn beperkte scope en over het verwarrende aspect dat er (keyboard, video, mouse) als toelichting op de afkorting in het artikel staat.
Het staat inderdaad in het artikel: keyboard, video, mouse.
Ik had er overheen gelezen. Die onjuiste toelichting.
Gaat het toch weer om betekenis en context.
“Dat alle VMs identiek aan de fysieke zouden zijn, lijkt me eerder een beperking”. Ze gebruiken allemaal identiek en gelijkwaardig de hardwaredrivers.