Nederland heeft tijdens de onderhandelingen over de Digital Services Act niet aangedrongen op een zorgplicht zoals minister Yeşilgöz (Justitie en Veiligheid) stelt, maar op een verplichting tot monitoring van hosters. Dat laatste bleek echter onhaalbaar.
Dit zegt Simon Besteman, directeur van de Dutch Cloud Community (DCC), naar aanleiding van het korte debat dat hierover afgelopen dinsdag in de Tweede Kamer werd gevoerd. Het VVD-kamerlid Rajkowski van de VVD uitte tegenover minister Yeşilgöz haar bezorgdheid over de werkwijze van Nederlandse hostingpartijen. Volgens Rajkowski zouden cybercriminelen een voorkeur aan de dag leggen voor Nederlandse hosters omdat ze hier ongezien hun gang kunnen gaan. Het PvdA-Kamerlid Mutluer vroeg hier via de Europese wetgeving wat tegen te doen.
Volgens Besteman wordt juist van die zorgplicht, een mix van zelfregulering en handhaving, momenteel werk gemaakt. Een poging om hostingpartijen tot monitoring te verplichten, leed bij de EU schipbreuk. ‘Monitoring is niet haalbaar want dat zou betekenen dat hosters mee moeten kijken wat hun klanten doen. Uit oogpunt van mededinging is dat onwenselijk,’ stelt Besteman. ‘Hosters weten ook nooit honderd procent zeker dat klanten niet iets verkeerds op hun servers zetten. Op de lijst met verdachte resellers die de Nationale Politie een jaar geleden naar Nederlandse internet- en hosting-providers stuurde, is vanuit de sector wel degelijk gereageerd. In sommige gevallen leidde dat tot annulering van contracten. Maar dat ga je natuurlijk niet aan de grote klok hangen.’
Verkeerde hosters
Besteman weet dat Nederland ook een paar verkeerde hosters telt die willens en wetens illegale of onrechtmatige content faciliteren. Het Openbaar Ministerie heeft die partijen op de korrel en een aantal hierop aangesproken. Uit metingen van TU Delft bleek dat vergeleken met vorig jaar 93 procent minder kinderporno op Nederlandse servers werd aangetroffen. De aanpak van één hoster leidde tot dit resultaat. Overigens zijn diens klanten nu naar Moldavië uitgeweken waar geen gedragscode geldt.
