Het modelleren en genereren van applicaties heeft een nieuwe impuls gekregen door Model Driven Architecture (MDA). MDA is ontwikkeld door de Object Management Group en definieert een raamwerk van modellen voor softwareontwikkeling. Het idee achter MDA is vertrouwd: eerst wordt het systeem op een hoog abstractieniveau gemodelleerd, vervolgens wordt het systeem volledig in modellen gespecificeerd op basis waarvan een complete, werkende applicatie wordt gegenereerd.
Omdat MDA in haar zuivere vorm als academisch wordt ervaren, praten we liever over Model Driven Development. Kern is en blijft een modelgedreven benadering. Bij de toepassing ervan ligt de nadruk op het modelleren en neemt het belang van handmatig coderen af. Bovendien maakt de applicatiegenerator het mogelijk dat de software engineer zich kan richten op de belangrijke delen van de applicatie en zich minder hoeft bezig te houden met de technische details onder water. Dit bewerkstelligt een aanzienlijke verbetering van de productiviteit en vereenvoudigt het applicatieonderhoud.
De toepassing van MDA zal het accent van software ontwikkeling doen verschuiven van handmatig coderen naar modelleren en zal tot gevolg hebben dat de factor arbeid in softwareontwikkeling en onderhoud gaat afnemen.
Model Driven Architecture: realiteit of een loze belofte?
There’s no such thing as a free lunch en ook hier geldt dat je een prijs voor de voordelen van MDA/MDD betaalt. Lunch doet me trouwens denken aan de wet van behoud van spaghetti: de complexiteit die vroeger in de code zat, tref je nu op een hoger niveau aan. Het blijft dus complex en bovendien vereist MDA/MDD meer abstractievermogen dan bij lagere talen. Lang niet iedereen heeft dat in zich. Dit heeft dan gevolgen voor je personeelsbeleid: andere selectie-eisen, andere loopbaanpaden. En sommige analisten zeggen dat je meer risico loopt dat je baan weggeautomatiseerd wordt dan geoffshoret.