Er is één ding waar je Bill Gates voor moet prijzen: de codenamen voor de toekomstige producten van Microsoft. Misschien dat hij daarom in de adel wordt verheven (hij wordt Knight Commander of the British Empire – een absolute aanfluiting). De codenaam voor het volgende besturingssysteem van Microsoft ‘Longhorn’ is een van de meest recente.
Een ding is zeker: we niet zitten te wachten op alweer een nieuw besturingssysteem van Microsoft, we hebben er al genoeg en Linux is de betere keuze. De andere zekerheid is dat we toch een nieuw besturingssysteem van Microsoft zullen krijgen, omdat dat de manier is waarop ze hun monopolie in stand houden. Als ze nu maar wat van die enorme hoeveelheid bronnen zouden gebruiken voor goede producten volgens open standaarden, maar zo werkt dat nu eenmaal niet in de Amerikaans georiënteerde commerciële wereld, met landen als China en India die de Amerikaanse economie bedreigen als ze een stukje van de markt van Microsoft (en andere technologiebedrijven) kunnen afsnoepen.
Longhorn brengt waarschijnlijk weer veel kommer en kwel; alweer een belangrijke upgrade tegen enorme kosten met als resultaat … eigenlijk niet zo veel. Het goede nieuws is dat het nog wel even duurt. Het product zal niet op de markt komen voor 2005 en pas op zijn vroegst in 2008 algemeen gebruikt worden. Het is dan ook best mogelijk dat het helemaal niet van de grond komt, omdat Linux tegen die tijd flinke stappen voorwaarts heeft gemaakt en dat Microsoft besluit de monopoliepositie te concentreren op toepassingen. Toch zal er een enorme commerciële invloed nodig zijn om ze in te laten zien dat ze een open systeem moeten ondersteunen.
Volgens ingewijden is Longhorn het stokpaardje van Gates zelf en moet er dus rekening mee worden gehouden in toekomstplanningen. Voor Longhorn zal een geheel nieuwe set toepassingen nodig zijn. Waarschijnlijk wordt het voorbeeld van Apple gevolgd en krijgen nieuwe functies voorrang boven compatibiliteit met eerdere versies. Microsoft heeft een slechte naam op dat gebied, maar ze proberen het in ieder geval; sommige oudere programma’s werken gewoon met een nieuw systeem (en dus waarschijnlijk ook met Longhorn), waardoor het upgraden van toepassingen enige tijd uitgesteld kan worden.
De geschiedenis leert ons de volgende lessen. De rampzalige poging met Windows Me toonde aan hoe onwenselijk het is nieuwe functies aan een bestaand systeem toe te voegen (Me was een poging XP-functies aan Windows 98 toe te voegen). XP is een succes gebleken, gebaseerd op de robuustere NT-technologie. XP biedt gebruikers de mogelijkheden van OS/2, weliswaar een aantal jaren later, maar beter laat dan nooit!
De problemen uit het verleden geven aanleiding tot mogelijke problemen tussen XP en Longhorn. Microsoft zal sterk in de verleiding worden gebracht een softwarelaag voor XP te maken en daarmee nieuwe Longhorn-functies te emuleren; helaas zal dat dezelfde soort problemen geven als bij Me. Dat is jammer, omdat XP het beste desktop-besturingssysteem van Microsoft tot nu toe is, en nu het volledig operationeel is, hebben we geen behoefte aan nieuwe problemen. Laten we hopen dat ze de ontwikkelingen voor XP en Longhorn gescheiden houden, met elk zijn eigen toepassingen.
Microsoft creëert nog steeds problemen voor zichzelf en voor de gebruikers door vast te houden aan het belachelijke concept ‘één OS voor alles’: clients zijn gebruikersinterfaces terwijl servers het zware, beveiligde werk doen. Deze totaal verschillende eisen vragen om verschillende besturingssystemen. In de Linux-wereld wordt dezelfde sourcecode als basis gebruikt, maar deze wordt speciaal geconfigureerd en aangepast aan de specifieke eisen. Dit is een uitstekend concept dat Microsoft zou moeten overnemen. Volgende week kijken we waar Longhorn in dit plaatje past door de specifieke kenmerken onder de loep te nemen.< BR>
Martin Healey, pionier ontwikkeling van op Intel gebaseerde computers en c/s-architectuur. Directeur van een aantal it-bedrijven en professor aan de Universiteit van Wales.
