De reactie van Rob Koelmans (Open versus gesloten source, Computable 8 juli 2005) op het artikel ‘Open source pubert’ van Alexander van der Wolk), was bij Mathijs Tieleman niet helemaal goed gevallen (Zekerheden over open source, Computable 16 september 2005). Koelemans is het op zijn beurt weer niet eens met Tieleman. Hieronder zijn reactie.
Mathijs Thieleman betreurt het dat mijn reactie op het artikel “Open source pubert” van Alexander van der Wolk is verschenen (gebaseerd op onjuiste redeneringen en feiten). Wellicht heeft hij meer ervaring met de alledaagse rechtspraktijk bij automatiseringsgeschillen dan ik, maar dat blijkt verder niet uit zijn reactie.
Dat bedrijven hun aansprakelijkheid regelen in een ondersteuningsovereenkomst is voor niemand een verrassing. Interessant zou het zijn te bezien of daarin ook voorzien wordt in allerlei wilde claims die de Open Source gemeenschap al sinds jaar en dag publiekelijk maakt. Aanvankelijk konden vijf miljard mensen naar eigen inzicht verbeteringen aanbrengen, later vijftig, toen vijf en uiteindelijk 22. Het enige dat IBM bij een Linux-presentatie van Logix over aansprakelijkheid kon vertellen was, dat zij uitsluitend RedHat ondersteunden en Suze bijvoorbeeld niet. Dat zou betekenen dat Linux niet gezien moet worden als Unix-variant nummer X, maar als variant X tot en met Y.
De oude Unix-ellende heb ik in de periode 1982 tot en met 93 genoeg meegemaakt om te weten dat er bij Unix nooit wat binair compatibel was en vrijwel nooit iets source-compatible. Als bij uitzondering een applicatie eventueel was om te bouwen naar een ander Unix-platform, mocht je er in ieder geval een andere (peperdure) variant van de compiler voor aanschaffen. Onder dat soort restricties kun je vrij makkelijk van alles regelen in een ondersteuningsovereenkomst.
Maar dat was niet eens waar ik op doelde in mijn eerdere reactie. Laat ik om dat toe te lichten, een praktijkvoorbeeld nemen uit 1996. Het betrof een aansprakelijkheid die betrekking had op Windows-3.1/3.11, een ‘open’ systeem in de juiste zin van het woord. De (HBG) Hollandse Beton Groep had een twintigtal werkplekken nodig voor een tijdelijk kantoor bij een project voor ondergrondse gas-opslag. Er werd door ons bedrijf al bijna uitsluitend voor Windows-95 geassembleerd, maar men wilde in dit geval nog met Windows 3.11 en Office 4.3 geleverd hebben. Wij kozen om die reden voor een beeldschermkaart van Diamond. De kaart was nog niet lang beschikbaar, maar wel voorzien van Windows 3.x driver-software. De hoofdboards die we gebruikten waren van Micronics. Alle twintig systemen bleken na levering op willekeurige momenten te kunnen bevriezen. Muis en toetsenbord waren dan volkomen dood. Later ontdekte de klant een manier om het probleem op afroep te reproduceren: men hoefde in Excel maar één of twee keer een kolom te selecteren en deze met ‘drag-and-drop’ te verplaatsen en dan bevroor de computer. Verschillende versies van de driver leverden steeds weer andere problemen op. De distributeur beviel aan om een oudere versie van de driver te pakken, want in de laatste versie waren er meer problemen bijgekomen dan opgelost. Met de oudere versies bleek deze beeldschermkaart echter helemaal niet te werken.
De rechter bleek – na meerdere keren uitleg te hebben gehad – aan het einde van de zitting nog steeds niet in staat de begrippen ‘driver’, ‘besturingssysteem’ en ‘beeldschermkaart’ uit elkaar te houden. Hij was dan ook van mening, dat ik als assembleerder maar van tevoren had moeten vaststellen of de door mij geleverde configuratie betrouwbaar werkte. Wellicht had hij correcte jurisprudentie opgeduikeld, maar de praktijk dat een dergelijke kaart – ook als toonbankartikel aan particulieren – werd aangeboden, uitsluitend en alleen met oogmerk om in dit soort computers te worden gemonteerd, was hem volkomen onbekend. De later voor eigen rekening geplaatste ATI-beeldschermkaarten werkten overigens perfect.
Stel, dat de rechter echter meer begrip voor onze problemen had getoond. Hoe hadden wij dan in het geval van Open Source kunnen pareren, dat wellicht bijvoorbeeld Suze/Novell een aantal aanpassingen hadden doorgevoerd, die weliswaar niet de kern van het OS betroffen, maar toch wel degelijk interfereerden met de werking van hun driver. Hun driver werkte immers prima in een aantal vergelijkbare situaties (wat overigens in dit concrete geval niet waar was). Als die rechter niet al eerder was afgehaakt, was ie het in dat stadium zeker. Over de advocaten in kwestie kan ik ook boekdelen schrijven. Aan deze extra complicatie bij OSS, refereerde ik in mijn reactie. En die is weliswaar gebaseerd op mogelijke ondeskundigheid (maar dan van de rechter), maar wel degelijk op juiste feiten.
Rob Koelmans
