Nederlandse automatiseerders maken wat de salariëring betreft al jaren achtereen pas op de plaats. Dit ondanks het enorme gebrek aan kundige IT’ers. En dat verschijnsel rekenen politici en macro-economen tot de zegeningen van het Poldermodel.
Nu ligt Nederland weliswaar voor grote delen beneden de zeespiegel en achter dikke dijken, maar geïsoleerd zijn we allerminst. Zeker de automatisering is een sector waarbij we graag over de grenzen heen kijken. Al het goede komt immers van buiten.
Daarom is het interessant om te zien dat het marktmechanisme op de arbeidsmarkt voor automatiseerders in de Verenigde Staten veel duidelijker zijn effect heeft op de lonen dan in Nederland.
Recent onderzoek van Coopers & Lybrand wijst uit dat de lonen voor IT’ers in de VS stijgen. Gemiddeld gingen zij er vorig jaar met 6,5 procent op vooruit. Ter vergelijking, na correctie van inflatie, gingen de lonen in Nederland er vorig jaar op achteruit, zo blijkt uit het jaarlijkse salarisonderzoek van Berenschot.
Een ander opvallend punt is dat met name de wat kleinere ondernemingen hun IT’ers beter gaan betalen om maar voldoende mensen binnen te halen. Hier in Nederland zijn het met name de groten die makkelijker in de buidel tasten.
Waarschijnlijk zijn de dijken rond onze polder nog hoog genoeg om deze Amerikaanse invloeden verre van ons te houden.
