In hoeverre is het uitdelen van auto’s om ict’ers te werven hetzelfde als kinderen snoep voorhouden om iets gedaan te krijgen?
Het uitdelen van snoep onder het motto ‘lief zijn hoor’ helpt niet. Ook het uitdelen van dure auto’s lost het tekort aan ict’ers niet op. Ja, het ene bedrijf is wel (voor even) geholpen, maar het bedrijf waar de werknemer is weggekaapt zit weer zonder. Weten dat je straks als afgestudeerde een dure leasebak voor de deur hebt staan maakt de poel van ict’ers niet groter. Of wel? Het grote geld is niet waarom ik werk bij Computable, maar het is wel handig dat ik een mooi huis heb en genoeg te eten.
Hadden we voordat de internetbel knapte ook niet al een tekort aan ict’ers? Ook toen werden werknemers gelokt met veel geld of glimmende auto’s. Er was personeel nodig, en snel! Er was geen tijd voor voorlichting aan middelbare scholieren, om te laten zien hoe leuk techniek is. Voordat zij het tekort konden invullen waren we zes of zeven jaar verder. Dus dan hadden we ‘nu pas’ goed opgeleide ict’ers gehad die oprecht hebben gekozen voor het vak. Tja, dat zou te laat geweest zijn.
Is het niet gewoon zo dat de ict’er geleerd heeft te pakken wat hij pakken kan? Na het knappen van internetbel stond hij weer op straat. Maar hij had wel een dure auto en heel wat spaargeld. Werkgevers leren de werknemer te genieten van het moment dat het goed gaat. Mooie, dure auto’s en vette salarissen trekken goudzoekers aan. Het imago van ict is al niet zo best; ict’ers zouden niet sociaal en introvert zijn. Het beeld van een op geld beluste nerd zal dit imago niet verbeteren.
