Helaas blijft de redactie Computable bestookt worden met onheilstijdingen: de malaise in de it-sector duurt voort. Onderzoeksbureaus proberen de stemming erin te houden door te roepen dat alles beter zal worden in het derde kwartaal, maar voorlopig zitten we nog middenin de reorganisaties. Fabrikanten als Sun, Ericsson en Unisys kondigen nieuwe ontslagen aan, bij KPN zijn de eerste vijfduizend ontslagen met naam genoemd en ook bij Compaq Nederland schijnt een nieuwe reorganisatie op handen te zijn, waarbij mogelijk negentig mensen op straat komen te staan.
Bij reorganisaties in deze tijden voelen bedrijven zich vaak genoodzaakt hele afdelingen te decimeren of zelfs volledig op te heffen. Daarbij wordt niet gekeken naar de prestaties van individuen, maar uitsluitend naar functie of afdeling. En dus verdwijnen er ook mensen die markt- en productkennis hebben die van onschatbare waarde is voor het bedrijf. En die kennis koop je niet een twee drie weer terug in tijden van voorspoed.
Hetzelfde geldt voor het hoge verloop in veel organisaties, want ook daardoor verdwijnt een schat aan kennis down the drain. Als je langer dan drie jaar op een plek zit, hoor je jezelf op een dag in een vergadering refereren aan een voorval dat niemand zich kan herinneren, simpelweg omdat iedereen later is binnengekomen dan jij.
Afgelopen jaar vierde mijn vader zijn vijfenveertigjarig jubileum bij zijn werkgever. In zijn verschillende functies bij dezelfde organisatie kon hij gebruikmaken van meer dan vier decennia vakkennis, die voor een werkgever moeilijk in geld uit te drukken is. Nu zie ik mijzelf nog niet de komende veertig jaar bij mijn huidige werkgever werken, afgezien van het feit dat dit fysiek bijna onmogelijk is. Toch zou het voor mijn werkgever een belangrijk behoud van kennis betekenen als ik alles wat ik de afgelopen jaren geleerd heb voorlopig nog ten goede kan laten komen van ditzelfde bedrijf.
Weet mijn werkgever dit ook? Ik hoop het. Dan kan ik lekker blijven werken en hoef ik tenminste niet al na een jaar of drie op zoek naar een nieuwe werkkring. Of durf ik het een uitdaging te noemen?
