Intel stapelt de ene blunder op de andere bij zijn koppige pogingen om Rambus-geheugenchips de heersende standaard in de markt te maken. Voor Rambus lijkt slechts een nichemarkt weggelegd.
Met het terugroepen van gemankeerde moederborden (zie elders op deze pagina) kwam er onbedoeld inzicht in de marktstatus van de Rambus-geheugenchips. Intel en Rambus hebben nooit openheid van zaken gegeven over deze geavanceerde geheugentechnologie. Nu blijkt dat slechts 1 procent van de veertig miljoen moederborden die in het eerste kwartaal werden verscheept klaar waren voor Direct Rambus-drams.
Analisten van Mercury Research uit Scottsdale, Arizona, waren in staat dit uit te rekenen, omdat de teruggeroepen borden niet waren bedoeld voor Rambus-chips maar juist waren uitgerust met een vertaalbrug om ze geschikt te maken voor synchrone drams. De nieuwste ontwikkelingen bevestigen opnieuw het beeld van een chipgigant zijn eigen ambities niet kan bijhouden. Intel is druk met vele versies van zijn processors, neemt zowat elke week een nieuw bedrijf over, investeert miljarden in nieuwe fabrieken en produceert de ene misser na de andere. VNU Labs vergeleek onlangs snelle PC’s met Intel- en AMD-processors. Pentium III-systemen bleken sneller, maar minder stabiel dan Athlon-PC’s. De testresultaten maakt PC Magazine in zijn juninummer bekend.
Te duur
In een poging de Rambus-standaard op te leggen aan de markt maakte het bedrijf zijn Camino-chipsets uitsluitend geschikt voor Rambus geheugenchips. Camino werd maanden vertraagd en vrijwel aan de vooravond van de introductie blies Intel de zaak opnieuw af. Uiteindelijk werden de chipsets en de geheugens te duur voor de meeste applicaties.
De trage introductie van Rambus geheugenchips had ook te maken met de grote emotionele weerstand binnen de geheugenindustrie. In de jaren tachtig vormden vooral Japanse dram-fabrikanten een machtig bolwerk. Maar drams werden bulkproducten, met marges die sterk onder druk staan. Het stuit de dram-reuzen tegen de borst om licentiekosten te moeten betalen aan Rambus, een pietluttig bedrijf uit Silicon Valley, waarin Intel toevallig een groot belang heeft. De hele situatie wordt gecompliceerd doordat Rambus een zeer agressieve strategie voert bij het binnenhalen van royalty’s. Rambus probeert dram-fabrikanten via de rechter te laten bloeden, of ze nu rdrams maken of niet.
Het bedrijf is momenteel met Hitachi in een rechtszaak verwikkeld die verstrekkende gevolgen kan hebben voor alle producenten van geheugenchips. Rambus claimt dat Hitachi rechten op zijn technologie heeft geschonden. De uitkomst van deze rechtszaak heeft gevolgen voor elk bedrijf dat synchrone drams maakt omdat het acht patenten behelst die cruciaal zijn voor PC100-, PC133-, en DDR sdram-ontwerpen.
Dominante technologie
Eens werd Rambus gepresenteerd als de dominante geheugentechnologie voor de toekomst. "De kansen daarop lijken verkeken", zegt Michael Slater, hoofdanalist bij Microdesign Resources. "Wel kan het een belangrijke nichetechnologie worden." Intel dacht dat de Rambus-technologie na introductie in duurdere systemen snel kon doorstoten in de rest van de markt. Door de hoge prijzen van de Rambus-chips is dit scenario geen werkelijkheid geworden en moest Intel voor de goedkopere PC’s andere oplossingen zoeken. Momenteel kosten Rambus drams drie keer meer dan hun synchrone tegenhangers.
Terwijl het volgens Dean McCarron van Mercury Research nog geen uitgemaakte zaak is welke geheugens (DDR of Rambus) de meeste prestaties zullen opleveren, beschrijft de analist Slater Rambus als de superieure technologie, maar is het wel moeilijk foutvrij te krijgen. Volgens Slater is men met de oplossing wel al een eind gevorderd, maar hij ziet een hogere barrière: "Het fundamentele probleem is dat de PC-markt niet staat te springen om een grote sprong geheugenbandbreedte."
Willamette
In de huidige Pentium III-systemen is Rambus weinig zinnig. Het voegt nauwelijks prestaties toe. Dat komt omdat rdrams veel meer bandbreedte kunnen leveren dan een Pentium III kan bijhouden over zijn P6-processorbus. Rambus wordt veel aantrekkelijker met Willamette. Deze geheel nieuwe 32-bit P7-architectuur met een bredere processorbus, hoge interne kloksnelheid en meer parallellisme is substantieel sneller dan de Pentium III. Intel zegt na de zomer een 1,3 GHz en 1,4 GHz Willamette op de markt te zullen brengen om tegenwicht te bieden aan de Athlons van AMD. "Als de prijzen omlaag gaan zullen we een golf van interesse voor Rambus zien in de hogere marktsegmenten", voorspelt Slater.
Het is echter de vraag of die goedkope Rambusgeheugens er snel zullen komen. Niets wijst erop dat Intel zijn rechtlijnige Rambus-koers zal wijzigen. De chipgigant heeft intussen werkende Tehama- en Colusa-chipsets voor Willamette-PC’s en -servers. Tehama en Colusa zullen uitsluitend met Rambus samenwerken. "Mijn roadmap bevat geen DDR", verklaarde vorige week Louis Burns, vice president en general manager van Intels chipset-groep. Vorig jaar zei Intel hetzelfde, maar werd toen gedwongen om moederborden via een vertaalchip geschikt te maken voor andere geheugens.
Intussen is duidelijk dat PC133- en DDR-drams (de opvolgers van de huidige PC100) zeer populair zullen zijn. De harde partijlijn uit Santa Clara schept vooral kansen voor concurrerende chipset-fabrikanten. Het kan PC-oem fabrikanten immers niet schelen wat voor chipsets en drams ze gebruiken, zolang het maar goedkoop is.
