Wat Electronic Data Systems (EDS) doet in Nederland, is een goed bewaard geheim. Richard Oosterom, de nieuwe directeur van EDS Nederland is de eerste die het toegeeft. De IT-outsourcer heeft een moeilijk jaar achter zich. Wederom moest er worden gereorganiseerd. Oosterom wil de medewerkers weer trots maken. Hij richt zijn pijlen op diensten als webhosting en ASP.
Wereldwijd had EDS het de afgelopen jaren zwaar. De groei van de omzet (vorig jaar 18,5 miljard dollar) en de winst van de IT-dienstverlener (1999: 958 miljoen dollar) blijven sinds 1998 achter bij die van de concurrentie. Aandeelhouders keerden zich van het bedrijf af. Onder aanvoering van de nieuwe internationale directeur Dick Brown ging daarom de bezem door het bedrijf. De bezuinigingen en het stroomlijnen van de organisatie kostte het bedrijf een miljard dollar.
Herstel van de omzet- en winstgroei blijft vooralsnog uit. De winst in het derde kwartaal is met 821 miljoen dollar wel fors hoger dan in vergelijking met een jaar eerder (378 miljoen dollar). Maar net als bij de andere ICT-dienstverleners, zo wijst EDS, kampt het bedrijf dit jaar met tegenvallende vraag naar automatiseringsdiensten.
Fatsoenlijk
De reorganisatie maakte 1999 voor EDS Nederland een bijzonder moeilijk jaar. Richard Oosterom (38) draait er niet omheen. Er werd slechts op de kosten gelet. Ruim honderd medewerkers van de 1500 vertrokken, deels gedwongen. Het vertrek van deze honderd, vooral administratieve- en management-krachten, is volgens de directeur fatsoenlijk opgelost. Via individuele regelingen betaalde EDS alle kosten nodig om medewerkers te laten vertrekken. Tot en met de kosten van advocaat en voor herplaatsing bij een ander bedrijf toe.
Herstructurering zorgt voor een hoop onrust, weet Oosterom. Alle medewerkers worden nerveus; hun baan kon wel eens op de tocht staan. Daar lijden de prestaties onder. De directeur stelt zichzelf tot doel deze neergaande spiraal te doorbreken. Hij realiseert zich dat het een tijd duurt voordat de medewerkers weer lekker in hun vel zitten. De knop moet nog om: "De mensen moeten weer trots worden op hun werk. Het gevoel terugkrijgen dat ze succes hebben."
Oosterom vertrouwt erop dat hij slaagt. Hij is bezig met een rondgang door het bedrijf. Hij licht zijn toekomstplannen toe en maakt zo een begin met het opwekken van deze trots. Het echte herstel volgt als zijn plan uitkomt: EDS marktleider maken op het gebied van webhosting en ASP-diensten.
Imago campagne
In 2001 moet de omzet van het bedrijf weer met 30 procent groeien. Het bedrijf heeft inmiddels vijftig ASP-applicaties klaar liggen, waaronder die van Baan en SAP.
Nederlands’ grootste bedrijven maken nu eindelijk de stap naar elektronische handel, stelt Oosterom. Deze bedrijven willen volgens hem niet in zee met de pioniers van e-commerce toepassingen, maar met een bedrijf dat hen zekerheid en stabiliteit kan bieden. Tot de eerste webhosting klanten behoren Vedior, D-reisen, NS en Aegon.
Om die nieuwe opdrachten aan te kunnen wil Oosterom volgend jaar vierhonderd experts op het gebied van webhosting en ASP aantrekken. Op de huidige gespannen arbeidsmarkt is dit lastig. Het bedrijf begint daarom een campagne die EDS een interessant imago moet geven, onder meer met publiciteit rondom de nieuwe diensten.
Nieuw in de aanpak van EDS is dat het zich niet beperkt tot de grootste tweehonderd bedrijven in Nederland. Oosterom hoopt opdrachten te krijgen van de top vijftienhonderd – het is volgens hem nog net niet het midden- en kleinbedrijf. Deze bedrijven kan EDS niet zelf bedienen, het maakt hiervoor afspraken met bedrijven zoals BlueDome en Worldcom. Die besteden aan EDS onder meer het beheer uit van de computerapparatuur die hun klanten inzet voor webhosting en ASP. De bandbreedte en opslagcapapaciteit wordt ingekocht bij Level 3 of Worldcom.
Ook het inschakelen van andere bedrijven is nieuw in de strategie. In oude stijl had EDS haar eigen rekencentra aangesloten op Internet-knooppunten. Nu koopt het deze capaciteit in bij een bedrijf als Level 3. "Vroeger wilde EDS alles zelf doen. Daarom ging het nooit snel." Grondlegger Ross Perot had volgens hem liefst een schop gepakt om zijn eigen kabels in te graven.
