Werk en werknemers zoeken via internet kwakkelt, maar is niet doodziek. De teloorgang van Newmonday is dan ook geen nagel aan de doodskist van internet-werving, maar wel het gevolg van een besmettelijke bedrijfsziekte: kortademigheid. Newmonday geeft de strijd tegen andere spelers als Stepstone en Monsterboard op.
Randstad en VNU, de grote bedrijven achter dit internetbedrijf, zijn gewoon de hoge kosten beu die met het opzetten van internetactiviteiten gepaard gaan. De twee reuzen waren aan het avontuur begonnen zoals ze dat gewend zijn: op grote schaal, met grote bedragen en op grote voet. Te groot, zo blijkt nu.
De bedrijven zwichten onder de druk van aandelenkoersen en winstverwachtingen. Niet de lange termijn-visie (waarmee wel de miljoeneninvestering in onder meer it-infrastructuur en medewerkers is onderbouwd) bepaalt de sluiting, maar het gejengel van aandeelhouders die eind dit jaar een gulden terugwillen voor ieder geïnvesteerd kwartje.
De kleinere uitzendbureaus op internet zullen wel genieten van de val van de grote concurrenten. Hun lage aanloopkosten, gespecialiseerde diensten en selecte marktsegmenten maakt dat ze een langere adem hebben dan de grote. Bovendien voelen zij, als niet-beursgenoteerde ondernemingen, niet de hete adem van de aandeelhouder in de nek.
Het is een wijze – en vaak herhaalde – les: begin een nieuw bedrijf klein en laat de starter vervolgens met succes concurreren met de grote concerns. Maar sommige ezels stoten zich kennelijk graag meermaals aan dezelfde steen.
