Managed hosting door True

‘Elektronisch kinddossier is geen wondermiddel’

 

Alle gemeenten werken vanaf 1 januari volgend jaar aan de invoering van het Elektronisch Kinddossier en aan de Verwijsindex Risicojongeren. Aan het eind van 2009 moet de invoering definitief zijn. Veel vragen zijn echter nog niet beantwoord, blijkt uit onderzoek van bestuurskundige Ton Monasso.

Het elektronisch kinddossier (ekd) bevat informatie over de gezondheid van elk kind. Medewerkers in de gezondheidszorg, van consultatiebureaus tot (school)artsen, houden de informatie bij. Het is een volgsysteem met veel gegevens, over nul- tot achttienjarigen.
De Verwijsindex Risicojongeren is voor alle beroepsgroepen, van leraar en arts tot aan Bureau Jeugdzorg. Deze wisselen geen inhoudelijke gegevens uit, alleen een telefoonnummer als er iets met het kind aan de hand is. Als er twee meldingen zijn, dan kunnen degenen die de melding deden, contact met elkaar opnemen om te praten over het kind.

Ton Monasso, consultant vij Capgemini en afgestudeerd bestuurskundige bij bij het 3TU.Centre for Ethics and Technology, deed onderzoek naar nut, noodzaak en nonsens van de invoering van de systemen. Hij onderzocht met welke fundamentele overwegingen op het gebied van ethiek, instellingen en technologie Nederlandse besluitvormers aan de slag kunnen. "Drie of vier jaar geleden werd er veel geloof gehecht aan zo'n informatiesysteem. Men dacht dat de dood van het Maasmeisje Géssica Gomes ermee te voorkomen was geweest. Ik denk dat de elektronische dossiers voordelen hebben, maar geen wondermiddel zijn."

Ethiek

Monasso richtte zich ook op de ethische kant. "Het is belangrijk na te gaan waarom we informatie verzamelen. Wat doen we ermee en met wie delen we het? Als we het alleen opslaan, is het kind er niet mee geholpen. Verder kan informatie uitlekken en misbruikt worden. Informatie kan verkeerd geïnterpreteerd worden. Als een Pabo-student een melding doet van een blauwe plek op een dij van een kleuter, kan hij snel vermoeden dat het kind mishandeld wordt. Als een kinderarts zo'n melding doet, is die informatie betrouwbaarder dan die van de Pabo-student voor wie het geen dagelijkse kost is. Je moet dus goed beseffen voor wie je de informatie openstelt."

De gemeenten gaan, na eerst vergeefs te hebben gewacht op een landelijk systeem, nu zelf aan de slag. De overheid heeft voor de Verwijsindex een landelijke database, ontwikkeld door ICTU, waar gemeenten en instellingen hun systemen op kunnen aansluiten, iets wat steeds meer gebeurt.

Verplicht

Voor consultatiebureaus en GGD's komt een wettelijke verplichting voor de ontwikkeling van een Elektronisch Kinddossier. Daarnaast hebben scholen, de politie en de jeugdzorg vaak hun eigen volgsystemen. Er zijn verschillende pakketten op de markt (zie kader) en grote gemeenten laten vaak zelf een systeem bouwen. Staan die verschillende losse systemen de uitwisseling van informatie niet in de weg? Monasso: "Het blijkt makkelijker om klein en overzichtelijk te beginnen en de aandacht vooral te richten op de koppelingen van systemen door middel van bijvoorbeeld virtuele dossiers, dan door alles te uniformeren. Identificatiehulpmiddelen als het burgerservicenummer maken het koppelen van die verschillende systemen makkelijk."

Software voor elektronisch kinddossier

De GGD's van Amsterdam en Rotterdam zijn gezamenlijk eigenaar van Kidos. Dit pakket wordt ook gebruikt in enkele andere gemeenten. Verder zijn mlCAS en OpenCare spelers op de Nederlandse markt. Het is niet ondenkbaar dat er nog nieuwe partijen zullen toetreden, zoals leveranciers van epd-systemen of standaardbedrijfssoftware.

Minister Rouvoet van Jeugd en Gezin laat een infrastructuur ontwikkelen die de uitwisseling van gegevens uit elektronische kinddossiers via standaarden tussen de verschillende instellingen mogelijk moet maken. Ook moet deze infrastructuur aangesloten kunnen worden op het Landelijk SchakelPunt (LSP), een belangrijke schakel in het Elektronisch Patiëntendossier (EPD).

Onderzoek Ton Monasso

Het rapport 'In the picture; policy considerations for IT-supported recognition of children with psychosocial problems' van ir. Ton Monasso is te vinden op www.ethicsandtechnology.eu/expertdebat

Dit artikel is afkomstig van Computable.nl (https://www.computable.nl/artikel/2741045). © Jaarbeurs IT Media.

?


Lees meer over



Lees ook


 

Reacties

He einde 2009, is dat ook de invoerdatum van de Codex Alimentarius?? Wat een toeval! of toch niet?

Zo deze "Big Brother ict bouwsteen" ligt vast klaar.
Nu nog over een paar jaar er nog een wetje doordrukken
(na massale misterieuze kinderontvoeringen en sterftes) en iedere baby word voortaan bij geboorte gechipped!

Tegen die tijd is er al een DNA database aan toe gevoegd en de Orwelliaanse staat is weer - sluipenderwijs - een stapje dichterbij gekomen ;-)

Dan "kan uw kind ook nooit meer zoekraken" (fysiek dan) wat ze zijn nu ook traceerbaar geworden en staan in de computer.. Ook meteen een handige oplossing voor al die "etters" die nu nog door de politie worden thuisgebracht.

OV-Chip kaart problemen zijn dan ook opgelost, wat je hangt immers alles op aan de VeriSign chip ;-) en het EKD systeem.

Maak je vooral niet druk over zaken zoals "Ethiek"
Dat word achter de schermen toch aan de overheids-laars gelapt onder "het mom van terroristische dreiging"..

Zie hier deze twee zinsnedes tot slot
- "vaak hun eigen volgsystemen"
- "De Verwijsindex Risicojongeren"

You are being...
tagged.. (rfid in geld, sofinummer, bonusspaarkaart,..)
watched, (toezichtcameras overal)
tracked (gsm chip in je mobiel)
traced (rfid chips in gebruiksvoorwerpen)
and mindcontrolled (via gsm en umst masten)
24/7/365 for your own protection???

Vacatures

Stuur door

Stuur dit artikel door

Je naam ontbreekt
Je e-mailadres ontbreekt
De naam van de ontvanger ontbreekt
Het e-mailadres van de ontvanger ontbreekt

×
×