Er tikt een tijdbom in miljoenen Pentium-computers. Verschillende fabrikanten van goedkopere moederborden zouden besparen op condensatoren voor de spanningsregeling van de microprocessor.
Ze nemen goedkope elektroliet-condensatoren in plaats van de betrouwbare, maar duurdere tantalium-varianten. Volgens het bedrijf Linear Technology in Milpitas, Californië, een bedrijf dat chips maakt voor spanningsregeling op moederborden, kunnen elektroliet-condensatoren slijten door uitdroging en ervoor zorgen dat de microprocessor ‘bevriest’. Gebruikers kunnen dan informatie verliezen of zelfs hele bestanden. "’Het lijkt op een softwarefout, maar dat is het zeker niet", zegt Bob Dobkin, adjunct-directeur van Linear Technology in de Amerikaanse elektronica-pers. Het uitdrogingseffect van de condensatoren wordt volgens Dobkin versneld, doordat deze componenten dicht bij de hete processor zitten. "De drijvende komma-fout in de Pentium is er niets bij."
Hoofdbrekens
Sinds de komst van Intels Pentium-processor vergt het ontwerp van moederborden heel wat hoofdbrekens. De introductie van de Pentium II maakt de problemen alleen maar erger. De power-management technieken, die voor deze chips nodig zijn, bezorgen ontwerpers van ondersteunende elektronica nachtmerries. De Pentium II vraagt spanningen tussen de 2,1 en 3,5 Volt, terwijl de stromen in één klokcyclus kunnen variëren tussen de 0,3 en 12 ampère.
Om de spanningspieken van de Pentium II op te vangen zijn veertig tot vijftig condensatoren nodig. Volgens Linear Technologies zijn het alleen de onbekende fabrikanten van goedkope moederborden die kosten besparen door minder betrouwbare of minder condensatoren te gebruiken. In een test van Linear Technologies voldeden vijf van de zeven moederborden niet aan de specificaties. RR
