Sommige berichten verbazen je niet meer. Dus toen ik in de Volkskrant las dat de software die de GGD gebruikt niet voorbereid was op een pandemie, had ik zoiets van: ja die indruk kreeg ik al. Ik heb het idee dat niemand – en met niemand bedoel ook het complete Outbreak Management Team – erop voorbereid was.
Nu weet ik ook wel hoe dat komt. Dat komt omdat mijn vrouw niet bij de GGD werkt. Mijn vrouw is altijd op alles voorbereid. Op vakantie nemen we kleren mee voor elk weertype. Zelfs op wintersport gaan er zwembroeken mee. Wij wandelen altijd met een paraplu, nemen voor vier dagen krentenbollen mee en de familie krijgt een telefoonnummer dat ze moeten bellen als ze binnen vierentwintig uur niets van ons hebben vernomen. En dit terwijl we zelden regen onderweg hebben en maar een halfuurtje wandelen.
De vraag is: moet je altijd goed voorbereid zijn? Moet je als je een softwarepakket gaat selecteren, alle uitzonderingen meenemen? Vaak wordt dit wel gedaan en juist hierdoor worden dit draken van projecten. Maar dan zou je nog een andere vraag moeten stellen: is een pandemie een uitzondering of reëel gevaar waar de GGD rekening mee had moeten houden? Had iemand tijdens het selectietraject moeten vragen: ‘Leuk hoor, dat we de pokkenprik kunnen registreren, maar wat als op een lokale vleesmarkt in China een vleermuis een dodelijk virus verspreidt en hierdoor een wereldwijde pandemie ontstaat?’
Achteraf zeg je natuurlijk dat het een reëel gevaar is. Maar voor hetzelfde geld had je met een veel te duur systeem opgescheept gezeten.
En het erge is dat we vanaf nu bij alles wat we doen rekening gaan houden met het scenario dat er eventueel weer een wereldwijde pandemie kan uitbreken. Dat wordt dus nog meer inpakken met de vakantie.
