Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict nieuws van de afgelopen week. Met deze keer: Redmond-watcher.
Redmond-watcher
Vorige week kondigde Microsoft een reorganisatie aan. Geen massa-ontslagen maar een reductie van het aantal divisies van zes naar drie: alles rond Windows, alles rond Office plus overige bedrijfsapplicaties en de entertainmenttak rond de Xbox. Niets bijzonders, zou je zo op het eerste gezicht zeggen. Hewlett-Packard reorganiseert wel drie keer per jaar.
Reorganisaties horen bij modern besturen. Het schijnt het personeel onzeker en dus scherp te houden. Dat zou een voordeel zijn. Bovendien moeten managers iets om handen houden. Het was dus eerder vreemd dat de top van Microsoft zolang meende dat men wel op de oude voet kon doorgaan.
De voorgestelde nieuwe structuur paste bovendien wonderwel bij voorstellen die de Amerikaanse antitrust-autoriteiten vijf jaar geleden hadden gedaan. Met dit verschil dat de federale rechters Microsoft definitief wilden opdelen.
Pas toen ik de analyses van Amerikaanse analisten en commentatoren zag, besefte ik dat ik een Redmond-watcher van niks was. Dat specialisme vraagt vaardigheden vergelijkbaar met dat van de Kremlin-watcher ten tijde van de koude oorlog. Mededelingen en vooral het gebrek daaraan, moesten destijds altijd geduid worden: het uitwijzen van dertien diplomaten, plotselinge U-vormige vlootbewegingen in de stille oceaan, de rangschikking van de generaals op het bordes tijdens de jaarlijkse 1-mei parade, de stand van de bontmuts van de president. Het waren allemaal tekens. Maar van wat? Niets was in Moskou wat het leek.
Zo is het kennelijk ook in Redmond. Terwijl de buitenwereld zich laat misleiden door de immer zonnige kwartaalresultaten, weten de echte insiders beter: Het is een tikkende tijdbom bij Microsoft. De bureaucratie zou inmiddels zo verstikkend zijn dat in geen zes jaar een nieuwe Windows-versie de deur verlaat. Het enorme personeelsbestand is nauwelijks meer aan te sturen en het imago zo truttig dat toptalent liever vandaag dan morgen vlucht naar de hippe ‘new kid on the block’ Google. Maar het ergste van alles: de bodem onder het bedrijf – de monopoliepositie op de pc – dreigt langzamerhand te worden weggetrokken nu het nieuwe computertijdperk met het ‘web als platform’ realiteit wordt. Dezelfde commentatoren halen gretig de Microsoft-strateeg Ben Slivska aan, die tien jaar geleden in een intern memo al waarschuwde voor het web als ’the next platform’. Die revolutie hebben Gates en Ballmer tot dusver briljant weten in te kapselen met listige streken en uitstekende software, maar de huidige successen van Salesforce.com, Yahoo en vooral Google zijn duidelijke tekens dat dit ‘nachtmerrie-scenario’ alsnog werkelijkheid wordt.
Zou het? Ik had zelf nog het idee dat de Microsoft-leiding wat puntjes op de i aan het zetten was. Maar ik ben dan ook geen senior Redmond-watcher. Daarom durf ik nauwelijks de rol van de ongrijpbare Ray Ozzie te duiden. Anders had ik voorspeld dat hij binnen enkele jaren de rol van Bill Gates overneemt. Sommige tekens wijzen daarop …
Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict-nieuws van de afgelopen week.
