Ze doen het niet meer. Ze hebben er een zak over gedaan. De praatpalen zijn verleden tijd. Als je nu op de knop van een praatpaal drukt, dan gebeurt er hetzelfde als je op een knop van een stoplicht bij de voetgangersovergang drukt: helemaal niets.
Het was wel een handig apparaat met een zeer gebruikersvriendelijke interface. Het had maar één knop en als je daar op drukte, kreeg je direct iemand aan de lijn. Al was je twaalf keer gezakt voor je theorie-examen, dit apparaat snapte je. Je hoefde er alleen maar naar toe te lopen, maximaal één kilometer. Tenzij je fout gokte en de verkeerde kant op liep, dan waren het er twee (en weer twee terug natuurlijk).
Kapotte choke
Eerlijk gezegd dacht ik dat ze het allang niet meer deden, maar blijkbaar is er de afgelopen jaren een heel systeem van duizenden praatpalen in stand gehouden voor die drie mensen die nog geen mobiel hadden. Of natuurlijk vergeten waren hun telefoon op te laden. Wat zal dat een saai baantje zijn geweest bij de ANWB, dat je de hele dag zit te wachten op dat ene gesprekje met die man met zijn kapotte choke van zijn Ford Taunus.
De ANWB adviseert nu om een mobiele telefoon mee te nemen in de auto. Zeer opmerkelijk, want de mobiele telefoon is de grootste oorzaak van het stijgen van het aantal doden in het verkeer. Het is het nieuwe drinken. Maar als we dan toch over gaan op mobiele en digitale hulpmiddelen, waarom gaan we dan niet door en schaffen we alle bebording langs de kant van de weg ook af? Iedereen heeft inmiddels toch navigatie?
Alles digitaal
De Nederlandse wegen kenmerken zich doordat er om de drie meter een bord staat waarvan bijna de helft ook nog eens is afgeplakt met tape omdat ze met de weg bezig zijn. Dus laten we net als de praatpalen ook een zak over alle borden gaan doen en alles digitaal maken.
Overigens ben ik er achter gekomen dat nog niet alle praatpalen buiten werking zijn. Die naast me op de bank doet het nog steeds.
