Week 42 - 2002

Dit artikel delen:

Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict nieuws van de afgelopen week. Met deze keer: Wat is onveilig? Is de CIA opgelucht? Waarom stoppen providers geen virussen? Mag je altijd weten waar ik ben?

Wat is onveilig?
... software van Microsoft en hardware zonder kabel. Sinds Microsoft beveiliging tot topprioriteit heeft verklaard, brengt het wekelijks zoveel informatie over de kwetsbaarheid van de eigen software naar buiten dat anderen het niet meer hoeven te doen. Dat is vooruitgang. We kunnen ons daarom op andere zaken richten. Draadloze transmissie bijvoorbeeld, die inherent onveiliger is dan een verbinding via een draadje. Noemde ik vorige week het fenomeen 'warchalking', slechts een week later wordt ook het fenomeen 'war-phoning' gemeld. Ook Bluetooth blijkt vatbaar voor hackers, tenminste als de standaard beveiliging is uitgeschakeld. Dat blijkt voor sommige mobiele telefoons en handpalmcomputers standaard het geval, waardoor je op deze apparatuur eenvoudig kunt inbreken. Laten we het optimistisch kinderziektes noemen.

Is de CIA opgelucht?
... ja, alle spraaktechnologie is weer in Amerikaanse handen. Opgelucht kunnen FBI en CIA ademhalen nu ook Philips zijn spraaktechnologie aan het Amerikaanse Scan Soft heeft verkocht. Datzelfde bedrijf nam vorig jaar ook al flinke delen van het failliete Lernout & Hauspie over, waaronder het spraakherkenningprogramma Dragon Naturally Speaking. Daarmee is praktisch alle spraaktechnologie in Amerikaanse handen. Dat was twee jaar terug wel anders toen Lernout & Hauspie het ene na het andere Amerikaanse bedrijf opkocht. Volgens een romantische complottheorie die binnen L&H werd gekoesterd, was het Amerikaanse inlichtingenapparaat zo bevreesd voor deze uitverkoop van gevoelige militaire technologie dat ze de ondergang van het fameuze Belgische bedrijf heeft bewerkstelligd. De CIA zou compromitterende informatie in handen hebben gesteld van de Wall Street Journal, de krant die het boekhoudkundige gesjoemel van de Belgen aan het licht bracht. Wat daar ook van waar is, het gesjoemel was er niet minder om. Het bedrijf voerde jarenlang kunstmatig de omzet op, waardoor de koers van het aandeel de hoogte in schoot. De Amerikaanse beurswaakhond SEC beschuldigde het bedrijf vorige week nog - de zaken tegen Jo en Pol lopen daar nog altijd - van het boeken van ruim 235 miljoen dollar aan nep-inkomsten. De CIA kan in ieder geval weer rustig slapen. De markt voor spraakherkenning is nu in handen van Speechworks, Nuance, IBM en Scan Soft, alle vier Amerikaanse bedrijven.

Waarom stoppen providers geen virussen?
... vanwege gebrek aan commercieel inzicht. Nu ik de laatste weken weer gebombardeerd ben met geïnfecteerde Bug Bear e-mails, wil ik weer eens de vraag opwerpen waarom providers niet op virussen scannen. Terwijl de gratis webmaildienst Hotmail keurig alle mail van mijn kinderen scant, kan ik bij mijn provider niet eens betaald zo'n dienst krijgen. Nu ken ik de reacties van de providers wel: dat ze slechts een doorgeefluik zijn, dat ze zich onder geen beding willen bemoeien met de inhoud van de berichten, dat ze de capaciteit van hun computerpark moeten verveelvoudigen als ze alle mail heuristisch gaan scannen; dat ze aansprakelijk worden gesteld als er toch een virus doorslipt.
Maar uiteindelijk is dat allemaal vluchtgedrag. Ik betoog niet dat providers zomaar, ongevraagd - laat staan gratis - alle mail moeten gaan scannen. Waar het mij om gaat is dat providers in een unieke positie zijn om virusexplosies in te dammen en daardoor een prachtige dienstverlening kunnen aanbieden. Over 'added value' gesproken. Planet Internet is bij mijn weten de enige grote consumentgerichte provider die een virusscandienst bij zijn abonnement aanbiedt. Het blijkt dat een substantieel deel van de Planet-abonnees daar best twee euro per maand voor over heeft en het ook geen probleem vindt dat de provider onder voorwaarden even (geautomatiseerd) de post inkijkt. Natuurlijk niet, zou ik zeggen. Ik zou de andere providers dan ook willen oproepen betaalde virusdiensten in het leven te roepen. We worden er allemaal beter van.

Mag je altijd weten waar ik ben?
... soms liever niet. Naar de killer-app van de toekomstige umts-telefonie wordt nog altijd naarstig gespeurd. Tot de nieuwe mobiele diensten die altijd worden genoemd, behoren de 'locatie gebonden diensten'. Technisch gezien zijn die locatiediensten ook met het huidige gsm-netwerk mogelijk als de Europese aanbieders net als in de Verenigde Staten gedwongen zouden worden hun netwerken daarvoor geschikt te maken. In de VS zijn de aanbieders gedwongen om locatiegegevens aan hulpdiensten beschikbaar te stellen. Het gaat om de zogenaamde E-911 nooddiensten, die tot doel hebben iemand in nood te kunnen opsporen. Ericsson ontwikkelde in het verlengde daarvan nieuwe software die in een noodsituatie een locatiemelding via mail doet uitgaan naar iedereen die op de lijst 'in te lichten vrienden' staat. Handig bij rampen zoals in New York of op Bali.
Maar er zit een duidelijke keerzijde aan deze ontwikkeling. Dat opsporingsdiensten er gebruik van maken is nog tot daar aan toe, maar dat Jan en Alleman straks weet waar je bent, is een benauwend idee. Hoewel: in Japan zou een dergelijke dienst al weer tot een nieuwe vorm van bedrog hebben geïnspireerd: overspelige echtgenoten kunnen voor de gelegenheid hun mobieltje tijdelijk afgeven aan rondreizende werkstudenten.

 
Fred van der Molen

x

Om te kunnen beoordelen moet u ingelogd zijn:

Dit artikel delen:

Stuur dit artikel door

Uw naam ontbreekt
Uw e-mailadres ontbreekt
De naam van de ontvanger ontbreekt
Het e-mailadres van de ontvanger ontbreekt

×
×
article 2002-10-18T00:00:00.000Z Fred van der Molen
Wilt u dagelijks op de hoogte worden gehouden van het laatste ict-nieuws, achtergronden en opinie?
Abonneer uzelf op onze gratis nieuwsbrief.