Ik las in het laatste Computable-magazine dat vijftien procent van het ict-budget naar security gaat. Het is nog niet zover maar de verpakking is straks duurder dan het cadeautje. Dit is in het gewone leven alleen in de Action zo. Als je daar een cadeautje laat inpakken, dan verdubbel je de waarde.
Het erge is dat die vijftien procent voor security in veel gevallen ook nog eens veel te weinig is. Daarbij is het ook nog eens zonde van je geld. Je krijgt er geen functionaliteit voor terug. Sterker, in veel gevallen moet je iets inleveren en duren processen ineens veel langer door de strenge beveiliging.
Vroeger toen je met een kladblok en een pen werkte, had je dit niet. Er waren geen inbrekers die ’s nachts inbraken en vervolgens je hele jaaradministratie meenamen. Of dat Trudie van de receptie per ongeluk iemand binnenliet omdat ze dacht dat het een bekende was en dat die persoon vervolgens de kast met dossiers op slot deed. Je kreeg het sleuteltje pas terug als je drie miljoen gulden betaalde.
De sjaak
Dus wat moeten we doen? Nog meer uitgeven aan security of moeten we het gewoon voor lief nemen dat we af en toe de sjaak zijn? Net zoals we het met onze fietsen voor lief nemen dat er af en toe eentje wordt gestolen. Ik moest laatst een stationsfiets voor mijn dochter kopen. Ook daar was het slot duurder dan de fiets. Nog geen twee weken later belde ze op om te vertellen dat ze het sleuteltje kwijt was. Ik hoop dat ze later niet in de ict gaat werken.
Dus ja, die vijftien procent is veel te weinig. Er is veel meer geld nodig, maar laten we dat geld vooral steken in het oppakken van de veroorzakers ervan.
