Boris Bogaerts ontwikkelde voor zijn doctoraat aan de UAntwerpen software die een mens in staat stelt een complex cameranetwerk te ontwerpen, waarbij de ideale locatie voor de plaatsing van camera’s wordt bepaald. Dit gebeurt met behulp van virtual reality (vr). Voor hem aanleiding om zijn doctoraatsverdediging dan ook in virtual reality (vr) uit te voeren. Alle toehoorders droegen een vr-headset om zo de uiteenzetting virtueel te volgen.
Boris Bogaerts is binnen de Faculteit Toegepaste Ingenieurswetenschappen van de Universiteit Antwerpen verbonden aan de onderzoeksgroep Op3mech. Die groep richt zich op optimalisatievraagstukken van bestaande procedures. Hierbij wordt gekeken hoe technologie hier aan kan bijdragen. ‘Ik kon aantonen dat de menselijke intuïtie gecombineerd met vr in bepaalde toepassingen minstens de evenknie is van volledig algoritmische automatisatie’, aldus Bogaerts.
Concreet ontwikkelde Bogaerts software die een mens in staat stelt een complex cameranetwerk te ontwerpen, waarbij de ideale locatie voor de plaatsing van camera’s wordt bepaald. ‘De concrete case die ik heb behandeld in mijn doctoraat, is het ontwerpen van een cameranetwerk om de veiligheid van havenarbeiders te (helpen) verzekeren tijdens het laden en lossen van goederen.’
In zijn onderzoek is een belangrijke rol weggelegd voor virtual reality (vr). ‘Met de hulp van een vr-bril kunnen we die persoon plaatsen in elke mogelijke virtuele omgeving. Die omgeving kan hij met zijn bril bovendien vanuit alle mogelijke camerastandpunten bekijken. Dit maakt inzichtelijk wat de ideale plek is voor een of meerdere camera’s en welke plaatsen onzichtbaar blijven voor de camera’s.’
