Vier Amerikaanse onderzoekscentra laten IBM een netwerk bouwen waarbij wetenschappers wereldwijd elkaars computerkracht kunnen benutten (computing grid).
Bij een grid gaat het erom dat de rekenkracht van een computer is te benutten door iemand op het moment dat de eigenaar van die machine er zelf niet mee aan de slag is. Het komt neer op een efficiënt gebruik van computers die in een dergelijk rooster zijn opgenomen. Teragrid, zoals het netwerk heet dat IBM moet gaan bouwen, omvat overigens meer dan de koppeling van de (super)computers en Linux-clusters dat te boek staat als het Distributed Tarascale Facility (DTF). Big Blue bouwt een geïntegreerd systeem van computerkoppelingen (DTF), hoogwaardige visualisatie-omgevingen, gereedschap voor ‘grid-computing’ en opslagmogelijkheden. Het totaal draagt de naam Teragrid. Het geheel moet een capaciteit krijgen van 13,6 triljoen berekeningen per seconde.
De vier opdrachtgevers zijn het National Center for Supercomputing Applications (NCSA), het San Diego Supercomputing Center (SDSC), het Argonne National Laboratory en het California Institute of Technology.
Het ligt in de bedoeling dat Teragrid in het derde kwartaal van 2002 operationeel is.
Wetenschappers gaan het gebruiken om rekenintensieve activiteiten als klimaatmodellen uit te werken.
